Το προφίλ του Βον Ουέιφερ

Ο Βον Ουέιφερ παίρνει, επί της ουσίας, τη θέση του Λιν Γκριρ στο ρόστερ του Ολυμπιακού.
Μπορεί, τυπικά, να αντικατέστησε τον Τόμας Κελάτι, ο οποίος φαίνεται να έχει πρόβλημα στους κοιλιακούς, αλλά ουσιαστικά ο Γουέιφερ θα είναι το "δυάρι" των ερυθρολεύκων στην επερχόμενη σεζόν αντικαθιστώντας τον Γκριρ.
Έχει ενδιαφέρον να αναλύσουμε το αγωνιστικό προφίλ του 24χρονου γκαρντ και να «ψηλαφίσουμε» τον τρόπο παιχνιδιού του, αλλά και τους παράγοντες που οδήγησαν το τεχνικό επιτελείο και την διοίκηση του Ολυμπιακού να προβεί σε αυτή την προσθήκη.
Πάμε, λοιπόν, να δούμε τι μπορεί να προσφέρει το «Ολλανδικό Μπισκότο», όπως είναι το προσωνύμιο του Γουέιφερ, στον Ολυμπιακό ενόψει της νέας σεζόν.
1. Αρχικά, το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του σε σχέση με τον προκάτοχό του, Γκριρ, είναι το ύψος του. Ο Ουέιφερ βλέπει τον κόσμο από τα 1μ96, γεγονός που του επιτρέπει να αγωνιστεί και στις τρεις θέσεις της περιφέρειας, ειδικά στην άμυνα, όπου έχει την ικανότητα να μαρκάρει από τον αντίπαλο πλέι-μέικερ, τον σούτινγκ γκαρντ, αλλά και τον σμολ φόργουορντ. Πλέον, στο ερυθρόλευκο ρόστερ δεν θα υπάρχει ο «κοντορεβυθούλης», ο παίκτης των 1μ80, τον οποίο "σημάδευαν" οι αντίπαλοι περιφερειακοί για να ποστάρουν και να φέρουν κοντά στο καλάθι.

2. Το γεγονός ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικά αθλητικό, γρήγορο, "νευρικό" και γυμνασμένο παίκτη επιτρέπει στον Παναγιώτη Γιαννάκη να τον υπολογίζει για το μαρκάρισμα των πιο επικίνδυνων αντιπάλων περιφερειακών. Όσοι βιαστούν να πουν ότι η αμυντική προσήλωση δεν συγκαταλέγεται στα ατού του Ουέιφερ, ξεχνούν ότι ούτε ο Τζανίρο Πάργκο φημιζόταν για τις αμυντικές αρετές του, αλλά τον Ιγκόρ Ρακόσεβιτς τον εξουδετέρωσε στο κρισιμότερο ματς της περυσινής Ευρωλίγκα.

Ο Γιαννάκης έχει τον τρόπο να πείθει για την σημασία της άμυνας.

Τον Ουέιφερ θα τον δείτε να μαρκάρει και τον Σπανούλη, και τον Διαμαντίδη, και τον Νίκολας, και τον Γιασικεβίτσιους.

Άλλωστε, ο (κυριότερος αντίπαλος) Παναθηναϊκός θα παρουσιάσει σχήμα με 6 πρωτοκλασάτους γκαρντ και μόνον τον Περπέρογλου καθαρό "τριάρι".

Ως εκ τούτου, και ο Ολυμπιακός πρέπει να έχει στη σύνθεσή του γκαρντ, όπως ο Ουέιφερ, που θα μπορούν εύκολα να αγωνιστούν στο «3».

3. Ο Ουέιφερ ειδικεύεται, βεβαίως, στο επιθετικό κομμάτι. Μπορεί να μην έχει το «απαλό» άγγιγμα του Γκριρ στην εκτέλεση, αλλά μπορεί και αυτός να σκοράρει με πολλούς τρόπους, δημιουργώντας μάλιστα τη δική του προσπάθεια. Είναι πιο γρήγορος, αξιοθαύμαστος σε καταστάσεις αιφνιδιασμού, σκοράρει και in the traffic με ντράιβ προς το καλάθι, ενώ έχει φοβερά αλτικά προσόντα (είχε βγει δεύτερος, άλλωστε, πίσω μόνο από τον Λεμπρόν Τζέιμς στο διαγωνισμό καρφωμάτων του McDonald’s All Star Game των γυμνασιόπαιδων).

Για τα δεδομένα του NBA έχει, εξάλλου, και εξαιρετικό σουτ από τη γραμμή του τριπόντου, αλλά ως γνωστόν στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού σπανίζουν οι καλοί σουτέρ. Στις πρώτες τρεις σεζόν του στο NBA, όταν και έπαιζε ελάχιστα είχε μόλις 6/44 τρίποντα, αλλά πέρυσι που πήρε χρόνο συμμετοχής απέδειξε ότι είναι ικανότατος σουτέρ με 64/164 και 39%. Γενικώς, η πρώτη εκτίμηση είναι ότι με τον Γουέιφερ ο Ολυμπιακός απέκτησε έναν σκόρερ, τον παίκτη που μπορεί να «ξεκολλήσει» την ομάδα δημιουργώντας, όποτε οι συνθήκες το απαιτούν, το δικό του σουτ.

4. Με την επιλογή του Ουέιφερ "λύνονται" πλέον τα χέρια της τεχνικής ηγεσίας σε ό,τι αφορά στην προσθήκη ή μη άλλου παίκτη για τη θέση "1". Πώς έτσι; Μα, πλέον, ό,τι και να γίνει ο Ολυμπιακός είναι καλυμμένος. Εφόσον δεν βρεθεί κάτι εξαιρετικό και παραμείνει ο Τεοντόσιτς, ο Γουέιφερ θα είναι εκεί για να προσφέρει στους τομείς που υστερούν, τόσο ο Σέρβος, όσο και ο Θοδωρής Παπαλουκάς, δηλαδή την εκρηκτικότητα, την ταχύτητα στα πόδια και τα αθλητικά προσόντα. Με τον Κελάτι, λόγου χάριν, κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εφικτό και θα ήταν μονόδρομος η προσθήκη και άλλου γκαρντ. Αν πάλι βρεθεί ένας παίκτης στον "άσο" που θα κάνει τη διαφορά, τότε θα αποκτηθεί, με τον Γουέιφερ και πάλι να μη "θίγεται", αφού λεπτά συμμετοχής θα βρει τόσο σε θέση "2", όσο και σε θέση «3». Μοναδικό μειονέκτημα, τουλάχιστον εκ των προτέρων, του Ουέιφερ είναι το γεγονός ότι δεν έχει αγωνιστεί ποτέ στην Ευρώπη, οπότε ενδέχεται να χρειαστεί χρόνο προσαρμογής. Πάντως, το γεγονός ότι είναι γκαρντ και θα έχει την μπάλα στα χέρια του για πολλή ώρα του δίνει τη δυνατότητα να προσαρμοστεί ταχύτερα από ότι, πχ, ο Τσίλντρες. Η παρουσία του τελευταίου, άλλωστε, θα τον βοηθήσει στο να κατανοήσει γρήγορα το ευρωπαϊκό στυλ μπάσκετ.