Εχθρός του... ροτέισον ο Ζίκο

Το διάστημα που βρίσκεται ο Ζίκο στον Ολυμπιακό, έχει διαφανεί ξεκάθαρα ότι προτιμάει τις σίγουρες και σταθερές λύσεις και δεν προβαίνει σε πολλές αλλαγές.
Αποδεικνύεται τελικά, πανηγυρικά κιόλας, ότι ο Ζίκο είναι εχθρός του ροτέισον. Με απορία βλέπαμε πως δεν φρόντιζε να ξεκουράσει παίκτες είτε πριν, είτε μετά τα παιχνίδια του Τσάμπιονς Λιγκ.
Τα αποτελέσματα τον πήγαιναν, αλλά μην ξεχνάμε ότι τον πήγαιναν η, λόγω και της δυναμικότητας του αντιπάλου η, και λόγω του χαρακτήρα της ομάδας του Ολυμπιακού να παλεύει έως το τελευταίο λεπτό κάποια παιχνίδια που έδειχναν χαμένα από χέρι. Αλλά ήταν ηλίου φαεινότερο πως δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί αυτό το πράγμα, με τους ίδιους και τους ίδιους παίκτες να παίζουν συνέχεια. Και ήρθε η ξεγυρισμένη σφαλιάρα από τον Πανσερραϊκό να αποδείξει ότι έτσι ακριβώς ήταν όπως τα περιμέναμε. Αλλά αν με τον Πανσερραϊκό για το κύπελλο... δεν παίξουν ο Ντιντιέ Ντομί με τον Τάσο Πάντο... Μπαίνει αλλαγή ο Γιάννης Παπαδόπουλος στο 59... Μπαίνει αλλαγή ο Άρης Σοϊλέδης στο 77... Παίζει από την αρχή ο Κυριάκος Παπαδόπουλος μόνο και μόνο επειδή ο Όλαφ Μέλμπεργκ επικαλέστηκε πρόβλημα τραυματισμού για να μην πάει στις Σέρρες επειδή ήξερε ότι ο Ζίκο πάλι θα τον έβαζε κι επειδή ο Μίχαελ Ζεβλάκοφ είχε ένα μικροπρόβλημα τραυματισμού... Τότε, θα πρέπει να γίνει σε όλους μας αντιληπτό ότι ο Ζίκο δεν υπολογίζει στα νέα παιδιά, δεν ποντάρει παρά μόνο σε 16-17 παίκτες και ότι ο Βραζιλιάνος είναι προπονητής που τουλάχιστον σε αυτή τη φάση δεν έχει διάθεση να “φτιάξει” παίκτες, αλλά να δουλέψει με τους καλύτερους που θεωρεί ότι έχει το ρόστερ και με όσους του πάρει τον χειμώνα η διοίκηση...