'Αγγλος ασθενής

Ποιος είπε ότι το ποδόσφαιρο είναι δίκαιο άθλημα; Κανείς... Μπορεί η ομάδα να έπαιξε χωρίς να πιστεύει στον εαυτό της για περίπου 80 λεπτά αλλά στη συνέχεια ήταν τόσο καλή που εντελώς άδικα βρέθηκε να χάνει το ματς από την Μπορντό...
Άδικα γιατί της ακυρώθηκε καθαρό γκολ στο φινάλε μα και γιατί είχε κι άλλες ευκαιρίες για να αλλάξει το 0-1...
Η Μπορντό δεν έκανε τίποτε άλλο από το σύνηθες... Κυριαρχία στο κέντρο και έμφαση στις στημένες φάσεις... Κι από μία τέτοια (φάουλ που κακώς σφυρίχθηκε από τον Άγγλο διαιτητή), προήλθε το νικητήριο γκολ των Γάλλων στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων... Είναι σαφές, σαφέστατο ότι ο Ολυμπιακός φοβήθηκε...
Όχι τόσο τον αντίπαλο όσο τον εαυτό του... Έναν εαυτό κατατρεγμένο και τσακισμένο από την κακοδαιμονία αλλά και προβληματικό από την καλοκαιρινή προετοιμασία... Φοβούμενος λοιπόν τα χειρότερα... αυτολογοκρίθηκε! Έτσι, έπαιξε με αναστολές... Τόσες που περιόρισε τη δημιουργία του αλλά και την επιθετικότητά του...
Η Μπορντό δεν έκανε τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσοτερο από το να καταθέσει τον εαυτό της στο Καραϊσκάκη... Το ερώτημα είναι, ο Ολυμπιακός μπορούσε κάτι περισσότερο; Η απάντηση -θεωρητικά πια- είναι "ναι"! Μπορούσε αλλά όταν το πίστεψε ήταν αργά για τη νίκη...
Δεν ήταν όμως αργά για την ισοπαλία την οποία του στέρησε στο φινάλε ο Άγγλος διαιτητής που απεδείχθη... Άγγλος ασθενής στην όραση. Αντί για κανονικό γκολ ή στην χειρότερη περίπτωση πέναλτι στον Ντέρμπισιρ, ο Άγγλος είδε φάουλ του συμπατριώτη του στον τερματοφύλακα της Μπορντό... Και καλά...
Αν το ματς γινόταν στο Μπορντό θα βρίσκαμε την εξήγηση σ' ένα καλό μπουκάλι από το φημισμένο γαλλικό κρασί... Στο Καραϊσκάκη, ήταν μια επιβεβαίωση ότι ο πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ είναι Γάλλος και φίλος της Μπορντό. Ή μήπως όχι;
Ο Ολυμπιακός ούτως ή άλλως δεν είχε τη μερίδα του λέοντος στις πιθανότητες πρόκρισης.
Το να στερείται όμως τη δυνατότητα να παλέψει και να διεκδικήσει όσα δικαιούται στα ίσα, από έναν διαιτητή και τις αποφάσεις του, είναι πλήγμα για την εικόνα του ίδιου του αθλήματος!