Ψηλά το κεφάλι μάγκες

Ο Ολυμπιακός είχε χάσει με 3-1 σετ στη Ρωσία από την Ντιναμό και τα έπαιζε όλα για όλα στο Ρέντη. Ήθελε νίκη με 3-0 για να προκριθεί ή νίκη με 3-1 και να παίξει την πρόκριση στο χρυσό σετ. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα παικτών και προπονητή, γέμισε το Ρέντη και δεν σταμάτησε να χορεύει και να τραγουδά έως τη λήξη του αγώνα. Αυτός ξεκίνησε καλά για την ομάδα μας, η οποία πήγαινε πόντο πόντο με τη ρωσική, σε όλη τη διάρκειά του.
Ήταν πασιφανές πως όλα θα κρίνονταν σε αυτό. Οι Ρώσοι από τη μεριά τους, κατάφεραν να προηγηθούν με 12-14, αλλά με αντεπίθεση διαρκείας ο Ολυμπιακός πήρε προβάδισμα δύο πόντων με 18-16, με τον Ιβάν να κερδίζει το μπλοκ.
Από εκεί και πέρα, όμως, οι Ρώσοι ήταν σε θέση να ισοφαρίσουν και από εκεί και πέρα, πραγματικά τα πάντα κρίθηκαν στις λεπτομέρειες. Εμείς χάσαμε δύο φορές την ευκαιρία να κάνουμε το 1-0, οι Ρώσοι, επτά, αλλά την όγδοη ήταν πιο ψύχραιμοι και μετά το 32-34(!!!), έκαναν το 0-1.
Τίποτα, όμως, δεν είχε κριθεί σχετικά με την πρόκριση, αφού θέλαμε τρία σετ στην ουσία για να τους καθαρίσουμε, αλλά όλα είχαν κριθεί στον τομέα της ψυχολογίας. Αυτό φάνηκε στο δεύτερο σετ, όπου πραγματικά οι παίκτες μας δεν πίστευαν, έστω κι αν ο κόσμος τραγουδούσε συνεχώς στην εξέδρα. Οι αντίπαλοι προηγήθηκαν γρήγορα γρήγορα με 0-4 και διατήρησαν σε όλη τη διάρκεια του σετ την εν λόγω διαφορά. Προς το τέλος, χαλαρώσαμε ακόμα περισσότερο και έγινε το 0-2 εύκολα μετά το 17-25.
Σχετικά με το τρίτο, η ομάδα μας βελτιώθηκε σε πολλούς τομείς, αλλά η αλήθεια είναι πως και οι Ρώσοι χαλάρωσαν, καθώς είχαν ήδη εξασφαλίσει την πρόκρισή τους. Έως το 17-15 μας κόντραραν, αλλά ξεφύγαμε από εκείνο το σημείο, για να κάνουμε το 1-2 μετά το 25-16. Τέλος, στο Δ' σετ, η ομάδα μας ξεκίνησε κάπως νωθρά, αλλά κατάφερε στη συνέχεια να ισορροπήσει. Το 2-6 έγινε 6-6 και από εκεί και πέρα, έγινε μια επανάληψη του πρώτου σετ, το οποίο πήραν και αυτό οι Ρώσοι με 27-29, για να κερδίσουν εν τέλει με 1-3.
Κρίμα κι άδικο για αυτή την ομάδα, που κέρδισε τόσο την Ντιναμό στους ομίλους όσο και την Τρεντίνο, αλλά ίσως τα κρίσιμα σημεία της πρόκρισης να ήταν δύο. Το πρώτο, αφορά τον τραυματισμό του Ιβάν και την έξοδό του από το τέταρτο σετ του πρώτου αγώνα και το δεύτερο, η απώλεια του πρώτου σετ στο δεύτερο ματς.
Παρόλα αυτά, οι παίκτες μας αξίζουν συγχαρητηρίων, αφού πραγματικά έδωσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν, μπράβο στον κόσμο που γέμισε το Ρέντη, αλλά πλέον τα ξεχνάμε όλα όσο μπορούμε και συνεχίζουμε ακάθεκτοι για την υπεράσπιση των τίτλων μας. Μπράβο σε όλους που προσπάθησαν, αλλά τώρα κι άλλη περισσότερη δουλειά για να κάνουμε τον Θρύλο ακόμα πιο μεγάλο από ό,τι είναι.
«Δεν βρεθήκαμε σε καλή βραδιά όμως, η πρόκριση δεν κρίθηκε μόνο στο πρώτο σετ του σημερινού αγώνα αλλά και στο τέταρτο σετ στη Μόσχα. Αν δεν μεσολαβούσε ο τραυματισμός του Μίλκοβιτς μπορεί η κατάληξη να ήταν διαφορετική. Κρατάμε τις σπουδαίες εμφανίσεις που κάναμε κόντρα σε ομάδες όπως η Τρεντίνο, η Ζενίτ και η Διναμό και τις νίκες που μας οδήγησαν ως εδώ. Ευχαριστούμε τον κόσμο για τη συμπαράσταση και ειδικά για το χειροκρότημα όταν η πρόκριση χάθηκε. Αυτό το χειροκρότημα μας γεμίζει ευθύνες για τη συνέχεια σε πρωτάθλημα και Kύπελλο», ήταν τα λόγια του Καλμαζίδη μετά το τέλος της αναμέτρησης.
Τα σετ: 32-34, 17-25, 25-16, 27-29
Ολυμπιακός: Κούναρι 9, Τίσερ 2, Στεφάνου (υποδ. 62%), Καλντέιρα 7, Ανδρεάδης 8, Τζούριτς 15, Μίλκοβιτς 22
Ντιναμό Μ.: Μάρκιν 4, Γκράνκιν 5, Σιβοζχέλεζ 2, Πολτάβσκι 10, Μπερέζκο 5, Γιάκοβλεφ 10, Ζούμπκοφ 1, Σαμοϊλένκο 4, Σερμπίνιν 4, Ντάντε 12, Βολκόφ 11