Ανεβαίνει ο Λουκάς

Πριν από αρκετό καιρό, ο Nτούσαν Ίβκοβιτς τον είχε χαρακτηρίσει σαν τον παίκτη που μπορεί να γίνει το πιο σύγχρονο τεσσάρι της Ευρώπης. Η δουλειά και η συνέπεια του Λουκά Μαυροκεφαλίδη επιβραβεύτηκαν στον τελικό με μια σπουδαία εμφάνιση, δικαιώνοντας απόλυτα τον Ντούντα για τα λεγόμενά του.
Όποιος προσέχει το παιχνίδι του Μαυροκεφαλίδη, γνωρίζει ότι πρόκειται για έναν παίκτη με τεράστιες ικανότητες στο λόου ποστ. Ίσως διαθέτει το πιο πλούσιο ρεπερτόριο σε κινήσεις με πλάτη στο καλάθι. Πλαστικός, γρήγορος, ευέλικτος και με ικανότητα να τελειώνει τις φάσεις τόσο με αριστερό όσο και με δεξί χουκ, σήμα κατατεθέν για ψηλό παίκτη. Τα τελευταία χρόνια όμως έχει δουλέψει πολύ και το σουτ από μέση και μακρινή απόσταση. Όχι ακόμα από το τρίποντο αλλά από τα 5-6 μέτρα τόσο ψηλά από την κορυφή όσο και από τις γωνίες είναι αρκετά αξιόπιστος και τα νούμερά του ανεβασμένα. Τι λείπει από τον Λουκά; Σταθερότητα και ψυχικά χαρίσματα.
Πολλοί λένε ότι ψυχή δεν μπορείς να μεταμοσχεύσεις σε έναν παίκτη αλλά ούτε και να το δουλέψεις. Ο Λουκάς, όμως, δείχνει να ξεψαρώνει, το μάτι του αρχίζει επιτέλους να αποκτάει μια γυαλάδα και στον τελικό ήταν ο τρίτος σωματοφύλακας (δίπλα σε Μίλος και Μπου) που έκανε τη διαφορά. Με 16 πόντους και υποδειγματικά τελειώματα κοντά στο καλάθι. Βέβαια, χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερο τσαμπουκά, κυρίως στην άμυνα γιατί είχε πολλά προβλήματα με τον Μπατίστ και τον Μάριτς και έχασε αρκετά ριμπάουντ. Όμως είναι ένα παιδί χαμηλών τόνων, που δουλεύει πολύ και μιλάει λίγο. Και δίπλα στον Ντούντα που τον πιστεύει πολύ, είναι δεδομένο ότι κάθε χρονιά θα δείχνει ολοένα και πιο ολοκληρωμένος παίκτης.