Χαιρέτησε ο Λούκας

Ο Κεϊλίν Λούκας δεν κατάφερε να δικαιώσει τις προσδοκίες των ανθρώπων του Ολυμπιακού και πλέον αποτελεί οριστικά παρελθόν από την ομάδα του Πειραιά. Ο 22χρονος απόφοιτος του Μίτσιγκαν Στέιτ ήρθε στο Λιμάνι ως μια λύση που θα βοηθούσε σε μεγάλο βαθμό τον Βασίλη Σπανούλη δίνοντας του τις απαιτούμενες ανάσες, ενώ θα επωμιζόταν το μεγαλύτερο κομμάτι της οργάνωσης του παιχνιδιού των «ερυθρολεύκων». Εν τέλει το γεγονός ότι δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο να ακολουθήσει πιστά τα αμυντικά συστήματα του Ολυμπιακού, που είναι και η πεμπτουσία του συνολικού πλάνου του Ντούσαν Ίβκοβιτς στον Θρύλο και το άναρχο του επιθετικά μπάσκετ, δεν μπορούσαν παρά να τον οδηγήσουν στην πόρτα της εξόδου.
ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Λίγες ήταν οι φορές που είδαμε τον Κεϊλίν Λούκας που όλοι περίμεναν, σύμφωνα και με τις συστάσεις που τον ακολουθούσαν από το κολεγιακό Πρωτάθλημα με την φανέλα του Μίσιγκαν Στέιτ. Αν και είχε το ελαφρυντικό του ότι πέρναγε την άλλη πλευρά του Ατλαντικού για πρώτη φορά στην καριέρα του υπογράφοντας το παρθενικό του επαγγελματικό συμβόλαιο, ο Αμερικανός στους πέντε μήνες που φόρεσε την «ερυθρόλευκη» δεν «έπεισε» ότι αντέχει το βάρος μιας τόσο ιστορικής φανέλας. Στα περισσότερα των παιχνιδιών που αγωνίστηκε επικεντρωνόταν στα στατιστικά του και όταν ήταν μέσα στο παρκέ ο Ολυμπιακός ήταν ουσιαστικά σαν να έπαιζε με παίκτη λιγότερο στην άμυνα.
Στον αντίποδα, στην επιθετική του διάθεση ο Λούκας αν και έδειξε ότι στο σκοράρισμα μπορεί να δώσει κάποιες λύσεις με το σουτ, παραήταν υπερβολικός στις επιλογές του εκτελώντας ακατάπαυστα. Επιπλέον δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο να γίνει το μυαλό της ομάδας, αναγκάζοντας ουσιαστικά τον Βασίλη Σπανούλη να παίρνει εκτός από τον ρόλο του «εκτελεστή» και αυτό του «οργανωτή». Ακόμα ήταν στιγμές που έδινε την αίσθηση, λόγο της υπερβολικής του αυτοπεποίθησης, ότι δεν μπορούσε να πατήσει καλά μέσα στο παρκέ, «κουτουλώντας» με τους αντιπάλους του και ουσιαστικά κάνοντας αβίαστα λάθη.
Συνολικά με την φανέλα του Θρύλου πέτυχε 137 πόντους σε Ελλάδα και Ευρώπη σε 20 παιχνίδια, με μόλις 36 ασίστ δηλαδή περίπου 1,8 πάσες ανά ματς. Αριθμός που δεν ταιριάζει στην φιλοσοφία ενός πλέι μέικερ, θέση για την οποία επιλέχθηκε από τον «Ντούντα».