Η «μεταμόρφωση» του Θρύλου

Οταν ξεκινούσε η χρονιά ουδείς µπορούσε να φανταστεί πως ο Ολυµπιακός θα έφτανε υπό αυτές τις συνθήκες να κατακτήσει πανηγυρικά την πρόκρισή του στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως ο Ολυµπιακός που ξεκίνησε τη σεζόν έχει ελάχιστη σχέση µε αυτόν που έχουµε δει το πρώτο τρίµηνο του 2012. Οι αλλαγές είναι τεράστιες και απορρέουν τόσο από την ενίσχυση της οµάδας όσο και από τον ρόλο που έχουν αποκτήσει παίκτες από το ρόστερ που ξεκίνησε.
Ο «µπαµπούλας»
Ας πάρουµε, όµως, τα πράγµατα από την αρχή. Αναµφίβολα ο άνθρωπος που άλλαξε τα δεδοµένα στην οµάδα ήταν ο Τζόι Ντόρσι. Ο Αµερικανός ήρθε από την Κάχα Λαµποράλ ως αποτυχηµένος και έχει εξελιχθεί σε πρωταγωνιστή οµάδας που θα βρεθεί στο φάιναλ φορ. Ο Ντόρσι κάλυψε τα κενά της άµυνας και έδωσε πρόσθετη ενέργεια. Πέρα από την ικανότητά του να αντιµετωπίζει τα πικ εν ρολ, ο Αµερικανός µπορεί να αλλάζει παίκτη στην άµυνα, να µαρκάρει πολύ κοντύτερους αντιπάλους εξαιτίας των πολύ γρήγορων ποδιών του και φυσικά να βρίσκεται παντού για να αλλοιώνει, να κλείνει διαδρόµους, να κόβει και να µαζεύει ριµπάουντ. Το σηµαντικότερο, όµως, είναι πως έχει δώσει τη δυνατότητα στους συµπαίκτες του να παίζουν πιεστικότερη άµυνα στην περιφέρεια, για τον απλούστατο λόγο πως αν χάσουν τον παίκτη τους, αυτός θα είναι εκεί για να τους βοηθήσει. Κάτι σαν µπαµπούλας της άµυνας...
Σηµεία αναφοράς
Ο Ολυµπιακός ξεκίνησε τη χρονιά έχοντας ως σηµείο αναφοράς στην επίθεση τις εµπνεύσεις, τη δηµιουργία και την εκτέλεση του Βασίλη Σπανούλη και το παιχνίδι στο λόου ποστ του Λάζαρου Παπαδόπουλου. Οι λύσεις ήταν περιορισµένες και ο Ολυµπιακός έµοιαζε προβλέψιµος. Η εικόνα έχει αλλάξει άρδην και πλέον οι Πειραιώτες έχουν πολλούς τρόπους για να επιτεθούν. Ο Βασίλης Σπανούλης παραµένει σταθερός, αλλά από εκεί και πέρα υπάρχει το παιχνίδι ένας µε έναν των Πρίντεζη και Παπανικολάου, οι φάσεις που φτιάχνει ο Λο για τους συµπαίκτες και τον εαυτό του, ο Σλούκας που κάνει κάτι παρόµοιο και ο Χάινς, ο οποίος τραβάει µακριά τον αντίπαλο ψηλό και τον περνάει στα πόδια.
Παιχνίδι χωρίς την µπάλα
Αυτό είναι ένα κοµµάτι που υπήρχε και στην αρχή της σεζόν, αλλά πλέον κάνει την οµάδα του Ντούσαν Ιβκοβιτς να ξεχωρίζει. Ο Ολυµπιακός είναι µία από τις καλύτερες οµάδες στην Ευρώπη στο παιχνίδι χωρίς την µπάλα. Εχει παίκτες που «κόβουν» δυναµικά προς το καλάθι (Χάινς, Παπανικολάου, Πρίντεζης, Ντόρσι, ακόµα και ο Κέσελ), που παίρνουν καλές θέσεις για σουτ εξαιτίας των -µεγαλύτερων- αποστάσεων που έχουν δηµιουργηθεί και εν γένει η µπάλα κυκλοφορεί γρηγορότερα. Αυτό οφείλεται κυρίως στους καλύτερους δηµιουργούς (Σπανούλης, Λο, Σλούκας, Μάντζαρης) που έχει προσθέσει ο Ολυµπιακός στο παιχνίδι του. Οι περισσότεροι περιφερειακοί µπορούν να φτιάξουν φάση για τον εαυτό τους και τους συµπαίκτες τους και απειλούν από µακριά, κάτι που δεν συνέβαινε στην αρχή της σεζόν.
Πήραν «προαγωγή»
Πέρα από τις προσθήκες των Ντόρσι και Λο, ο Ολυµπιακός έχει «κερδίσει» και άλλους παίκτες το 2012 εξαιτίας εσωτερικών αλλαγών και µετατροπή του πλάνου. Ο Κώστας Σλούκας αναβαθµίστηκε µεσούσης της περιόδου και αποτελεί πρόσθετη ποιοτική λύση στα χέρια του Ντούσαν Ιβκοβιτς, ενώ ο Γιώργος Πρίντεζης παίρνει περισσότερες µπάλες για να παίξει ένας εναντίον ενός. Ο Μάρκο Κέσελ γύρισε από την... εξέδρα και ξαφνικά έγινε ο παίκτης που βλέπουµε τα καλοκαίρια µε την εθνική Σερβίας. Γίνεται αντιληπτό πως οι µεταγραφές δεν ήταν µόνο δύο αλλά πολύ περισσότερες...
Εχασαν τη θέση τους
Οι «ερυθρόλευκοι» έδιωξαν δύο παίκτες (Λούκας, Χάουαρντ) και υποβάθµισαν άλλους τρεις. Ο Μαρτίνας Γκετσεβίτσιους έχει περιοριστεί σε ολιγόλεπτη συµµετοχή, ενώ ο Λάζαρος Παπαδόπουλος µετά τον τραυµατισµό του παραµένει ανενεργός, καθώς το στυλ του δεν ταιριάζει µε των υπολοίπων. Τέλος, ο Δηµήτρης Κατσίβελης, που ξεκινούσε πεντάδα στην αρχή της σεζόν, πλέον βλέπει τα παιχνίδια µε πολιτικά δίπλα από τον πάγκο. Ο 22χρονος γκαρντ, όµως, αποτελεί επένδυση, είναι µικρότερος από τους υπόλοιπους γκαρντ (Μάντζαρη, Σλούκα) και απλώς τη δεδοµένη χρονική στιγµή έχει χάσει τη θέση του.
ΤΖΟΪ ΝΤΟΡΣΙ
Η απόκτηση του Αµερικανού άλλαξε όλη την αµυντική λειτουργία του Ολυµπιακού. Ο Ντόρσι µοιάζει µε «µπαµπούλα» της άµυνας, καθώς βρίσκεται παντού και έχει τα γρήγορα πόδια για να το κάνει. Δεν έχει κανένα πρόβληµα στις αλλαγές και προσφέρει ασφάλεια στους συµπαίκτες του.
ΕΪΣΙ ΛΟ
Η παρουσία του Λο έδωσε µεγαλύτερη ποιότητα στην περιφέρεια του Ολυµπιακού. Πλέον, υπάρχει συν ένας για να κρατήσει την µπάλα (διαθέτει εξαιρετική ντρίµπλα), να τρέξει, να σκοράρει και να µοιράσει το παιχνίδι στους συµπαίκτες του, ειδικά στα τελευταία λεπτά που η µπάλα «καίει».
ΚΩΣΤΑΣ ΣΛΟΥΚΑΣ
Η αναβάθµιση του Σλούκα µέσα στη χρονιά έδωσε στον Ολυµπιακό µία πρόσθετη λύση. Ο 22χρονος γκαρντ «ντύνεται» Σπανούλης όταν ο αρχηγός ξεκουράζεται, αλλά µπορεί να συνυπάρξει και µαζί του στην ίδια πεντάδα. Αλλωστε, οι Πειραιώτες τελειώνουν τα περισσότερα παιχνίδια µε τους Σλούκα, Σπανούλη και Λο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΙΝΤΕΖΗΣ
Αποτελεί σταθερά, αλλά και ο δικός του ρόλος έχει αναβαθµιστεί σε σχέση µε την αρχή της σεζόν. Παίρνει περισσότερες µπάλες για να παίξει ένας µε έναν και είναι ιδιαίτερα αποτελεσµατικός. Παράλληλα, κινείται εξαιρετικά χωρίς την µπάλα και οι συµπαίκτες του τον εκµεταλλεύονται κατάλληλα.
Αφησε τα κολεγιόπαιδα
Αλλιώς ξεκίνησε ο Ολυµπιακός τη χρονιά και αλλιώς του... βγαίνει. Η λογική των κολεγιόπαιδων «εγκαταλείφθηκε» από τον Ιβκοβιτς και τους συνεργάτες του και στη θέση των Λούκας και Χάουαρντ αποκτήθηκαν οι Λο και Ντόρσι. Οι δυο πρώτοι δεν είχαν πείσει κανέναν πως µπορούν να βοηθήσουν σε αυτό το επίπεδο και ο Ολυµπιακός πρόλαβε να προβεί στις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.
Τον... αφήνει πίσω
Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος δεν ταιριάζει και τόσο µε το προφίλ που έχει υποστηρίξει ο Ολυµπιακός τους τελευταίους τρεις µήνες. Στην αρχή της χρονιάς οι «ερυθρόλευκοι» βασίζονταν στο λόου ποστ παιχνίδι του Λάζου, αλλά φάνηκε πως αυτή η λογική τούς... αφήνει πίσω. Στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε ο Παπαδόπουλος στη σειρά µε τη Σιένα φάνηκε η διαφορά