Η μεγαλύτερη κατάκτηση

Η αγωνιστική ανωτερότητα πιστοποιήθηκε τη χρονιά που μας πέρασε. Διότι μπορεί σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις να άξιζε ένα πρωτάθλημα, όμως στην πραγματικότητα ποτέ ο Ολυμπιακός δεν ήταν τόσο φανερά καλύτερος από τον Παναθηναϊκό όσο την φετινή χρονιά.
Πλέον οι ερυθρόλευκοι φαίνεται ότι ξεπερνούν τον αιώνιο αντίπαλό τους και στην συνείδηση των παικτών. Κάτι που μέχρι πριν από μερικά χρόνια έμοιαζε αδύνατο, δηλαδή το να επιλέξει ένας αθλητής το «κόκκινο» αντί για το «πράσινο», τώρα πια μοιάζει φυσιολογικό. Αυτή είναι ίσως και η μεγαλύτερη κατάκτηση των Αγγελόπουλων από την μέρα που ανέλαβαν το δύσκολο έργο να επαναφέρουν τους ερυθρόλευκους στην κορυφή. Και το κατάφεραν σε πολλά επίπεδα.
Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, οι Πειραιώτες θα πρέπει να έχουν και διάρκεια και συνέπεια τα επόμενα χρόνια. Κάτι που επέδειξε ο Παναθηναϊκός επί μια δεκαπενταετία και φυσικά θα προσπαθήσει να συνεχίσει σε κορυφαίο επίπεδο. Έστω και αν φαίνεται ότι θα του πάρει κάμποσο καιρό να ξαναβρεί την ταυτότητα του έπειτα από τις τεράστιες αλλαγές που τον βρήκαν μέσα στο καλοκαίρι.
Ο Δημήτρης Μαυροειδής διάλεξε Ολυμπιακό αντί για Παναθηναϊκό και ο Στράτος Περπέρογλου πήρε επίσης την ίδια απόφαση. Η δική του επιλογή μάλιστα έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία καθώς για να φορέσει την κόκκινη φανέλα χρειάστηκε να βγάλει από πάνω του την πράσινη. Μετά τον Σπανούλη ένας ακόμη Έλληνας παίκτης πρώτου επιπέδου ακολουθεί τον δρόμο ΟΑΚΑ-ΣΕΦ. Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις εντοπίζεται στο ρίσκο. Ενώ για τον Βασίλη έμοιαζε μεγάλο, για τον Στράτο ήταν σχεδόν ανύπαρκτο.
Πόσοι ήταν αυτοί που χαρακτήρισαν από λάθος και ξεροκεφαλιά, μέχρι πισωγύρισμα στην καριέρα του, την απόφαση του Kill Bill πριν από δύο καλοκαίρια; Ε, λοιπόν, σήμερα μια αντίστοιχη επιλογή μοιάζει φυσιολογικότατη αν όχι ενδεδειγμένη. Διότι κακά τα ψέματα, ο Ολυμπιακός των Αγγελόπουλων προσφέρει σαφώς μεγαλύτερη προοπτική από την ομάδα που όπως αποδεικνύεται περίτρανα βάσιζε όλο το οικοδόμημα της γύρω από έναν προπονητή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, άλλωστε, ότι όπως ο Παναθηναϊκός έχασε τον Ομπράντοβιτς, έτσι και ο Ολυμπιακός έχασε τον Ίβκοβιτς. Αυτό, όμως, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη για κανέναν παίκτη όπως δείχνει τόσο η 100% επιτυχία στις ανανεώσεις, όσο και οι δύο σημαντικές προσθήκες.
Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, η επιλογή Περπέρογλου ισχυροποιεί ακόμη περισσότερο τους πρωταθλητές Ευρώπης. Πρόκειται για έναν παίκτη με εμπειρία, περίσσιο ταλέντο και σωστή νοοτροπία, ικανό να αποτελέσει τον ιδανικό «σύντροφο» του Παπανικολάου στην θέση «3». Θα έλεγε κανείς ότι αυτοί οι δύο παίκτες αλληλοσυμπληρώνονται. Όσα στοιχεία λείπουν από τον έναν τα βρίσκεις στον άλλον.
Ερχόμενος ουσιαστικά από το πουθενά, ο Περπέρογλου ήταν ο παίκτης που έκανε μεγάλη ζημιά στο ΣΕΦ στους πρόσφατους τελικούς, δείχνοντας ότι έχει ξεπεράσει το πρόβλημά του. Ύστερα από μια πολύ δύσκολη σεζόν, την οποία ως επί το πλείστον παρακολούθησε από την εξέδρα, είναι βέβαιο ότι έχει όρεξη να παίξει μπάσκετ και να δικαιώσει αυτούς που τον επέλεξαν. Όπως βέβαια και τον εαυτό του για το άλμα που έκανε.