Το πρώτο δεδομένο είναι ότι ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε πρωταθλητής χειμώνα. Σιγά το νέο, θα πειτε. Τυπικό είναι το ζήτημα. Το δευτερο δεδομένο είναι ότι έκανε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση στο Φάληρο. Πλήθος τελικών, ωραία μπάλα, αλλά το τρίτο δεδομένο είναι ότι αν δεν αξιοποιείς τις ευκαιρίες που έχεις τότε θα την πατήσεις. Ο Πλατανιάς δεν μπόρεσε να κάνει ότι κι ο ΠΑΟΚ στο φινάλε. Δεν θα το άξιζε, αλλά είναι η φύση του αθλήματος που όλα γίνονται.
Στο τέλος, οι «ερυθρόλευκοι» τρόμαξαν με την αφλογιστία τους και έκαναν καθυστερήσεις μην την ξαναπάθουν. Κάπως έτσι χάλασε η εικόνα τους. Αυτή η περίφημη τελευταία εντύπωση.
Ο κόσμος έφυγε από το γήπεδο μουδιασμένος. Κι όμως ο Ολυμπιακός ήταν καλός. Εξαιρετικό πρώτο μέρος, δυνατό ξεκίνημα και διάθεση για πολλά γκολ. Η «φάβα» που έφαγε πάλι ο Κάρολ αν και ήταν νωρίς μέσα στον αγώνα τελικά τον άλλαξε. Οι γηπεδούχοι δεν πτοήθηκαν, αλλά δεν μπόρεσαν να τελειώσουν το παιχνίδι. Γυρνούσαν καλά τη μπάλα, κάθε κατεβασιά τους ήταν μισό γκολ. Μισό γκολ όμως δεν είναι ολόκληρο και μοιραία στο τέλος έχει καρδιοχτύπι. Μεγάλη προσπάθεια, διάθεση και κίνηση από τους παίκτες του Ζαρντίμ, αλλά μικρό το αποτέλεσμα.
Οχι, δεν έχασε ο Ολυμπιακός. Δεν είναι για κηδεία. Κάθε άλλο. Αλλο, είναι όμως το 4-1 κι άλλο το 2-1 με το άγχος να σε κυριευει στα τελευταία λεπτά. Οσο καλός κι αν είσαι ο κόσμος σου έχει μάθει στα πολλά. Δεν αρκείται μόνο σε ένα πολύ καλό ημίχρονο. Θέλει μπαλάρα και στα 90λεπτα και φυσικά πολλά γκολ. Το καλό παιχνίδι βέβαια οφείλεται στον Ιμπαγάσα. Μαέστρος και πάλι. Μαζί με τον Αμπντουν τράβηξαν τον Ολυμπιακό. Ο Πλατανιάς στάθηκε πολύ καλά. Δεν έβαλε το πούλμαν μπροστά από τον Κηπουρό και το κυνήγησε ως το τέλος το παιχνίδι. Tου Φουστέρ δεν του πάει τίποτα τον τελευταίο καιρό. Kαλό παιχνίδι έκανε, μάρκαρε, προσπάθησε, μέσα στις φάσεις ήταν, αλλά γκολ έχασε και πάλι με το τσουβάλι.
Στο τέλος, οι «ερυθρόλευκοι» τρόμαξαν με την αφλογιστία τους και έκαναν καθυστερήσεις μην την ξαναπάθουν. Κάπως έτσι χάλασε η εικόνα τους. Αυτή η περίφημη τελευταία εντύπωση.
Ο κόσμος έφυγε από το γήπεδο μουδιασμένος. Κι όμως ο Ολυμπιακός ήταν καλός. Εξαιρετικό πρώτο μέρος, δυνατό ξεκίνημα και διάθεση για πολλά γκολ. Η «φάβα» που έφαγε πάλι ο Κάρολ αν και ήταν νωρίς μέσα στον αγώνα τελικά τον άλλαξε. Οι γηπεδούχοι δεν πτοήθηκαν, αλλά δεν μπόρεσαν να τελειώσουν το παιχνίδι. Γυρνούσαν καλά τη μπάλα, κάθε κατεβασιά τους ήταν μισό γκολ. Μισό γκολ όμως δεν είναι ολόκληρο και μοιραία στο τέλος έχει καρδιοχτύπι. Μεγάλη προσπάθεια, διάθεση και κίνηση από τους παίκτες του Ζαρντίμ, αλλά μικρό το αποτέλεσμα.
Οχι, δεν έχασε ο Ολυμπιακός. Δεν είναι για κηδεία. Κάθε άλλο. Αλλο, είναι όμως το 4-1 κι άλλο το 2-1 με το άγχος να σε κυριευει στα τελευταία λεπτά. Οσο καλός κι αν είσαι ο κόσμος σου έχει μάθει στα πολλά. Δεν αρκείται μόνο σε ένα πολύ καλό ημίχρονο. Θέλει μπαλάρα και στα 90λεπτα και φυσικά πολλά γκολ. Το καλό παιχνίδι βέβαια οφείλεται στον Ιμπαγάσα. Μαέστρος και πάλι. Μαζί με τον Αμπντουν τράβηξαν τον Ολυμπιακό. Ο Πλατανιάς στάθηκε πολύ καλά. Δεν έβαλε το πούλμαν μπροστά από τον Κηπουρό και το κυνήγησε ως το τέλος το παιχνίδι. Tου Φουστέρ δεν του πάει τίποτα τον τελευταίο καιρό. Kαλό παιχνίδι έκανε, μάρκαρε, προσπάθησε, μέσα στις φάσεις ήταν, αλλά γκολ έχασε και πάλι με το τσουβάλι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου