«Επηρεάζει τη ζωή σου»

Ο Νικόλας Δεληγιάννης βρίσκεται κάθε χρόνο, από το 2002 και μετά, στο μνημόσυνο για τα θύματα της Θύρας 7. Και για εκείνον αποτελεί μία ιδιαίτερη στιγμή. Το προηγούμενο Σάββατο πήρε τον πρωτότοκό του, Σπύρο, μετά την εκδήλωση και μπήκαν στο «Καραϊσκάκη» για να παίξουν ποδόσφαιρο. Και μοιράστηκε, στο διαδίκτυο, με γρίφους- όπως κάνει πάντα- το πώς ο ίδιος ένιωσε. «Φέρνει ο κόσμος τα πιτσιρίκια του για να μάθουν. Αν δεν καταλάβεις, είναι σαν να μην έπαιξες ποτέ».Ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, παλιότερος πολίστας της ομάδας και ο μόνος, αυτήν τη στιγμή, που έζησε την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 2002, δεν ήθελε να λαϊκίσει, σε ότι αφορά τη συγκεκριμένη μέρα και το τι σημαίνει για τον σύλλογο. «Δεν είναι ωραίο να μιλάς για τέτοιες στιγμές, το πώς αισθάνεσαι εσύ σε αυτή. Εβλεπα τόσους αθλητές γύρω μου και σκεφτόμουν ότι πρέπει να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει, ότι δεν μπορεί να μην καταλαβαίνουν. Για τους ανθρώπους στον Πειραιά, είναι η ζωή τους ο Ολυμπιακός. Όταν είχαμε πάρει το Πρωταθλητριών μας σταματούσαν στους δρόμους, σε περίπτερα. Μου είχε μιλήσει μια γιαγιά και μου είχε πει με καημό, "προσπαθώ, παιδί μου, να κάνω τον γαμπρό μου Ολυμπιακό". Αυτό είναι ο σύλλογος. Ακούω ανθρώπους να λένε "δεν ξαναπάω στο γήπεδο επειδή δεν πήραμε τον τάδε παίκτη. Και διαφωνώ. Είναι ο Ολυμπιακός. Δεν εξαρτάται από καμία μεταγραφή αν θα πας στο γήπεδο. Κάποτε είχε διοικητικά προβλήματα, δεν έπαιρνε πρωταθλήματα, και το γήπεδο ήταν πάντα γεμάτο. Γιατί είναι οι συνοικίες του Πειραιά, οι γραφικές γειτονιές, το λιμάνι. Είναι ο σύλλογος που επηρεάζει τη ζωή σου», είπε.