Μεταγραφή σε σωστό τάιμινγκ

Σεπτέμβριος του 2010 και η εθνική ομάδα πόλο Γυναικών επιστρέφει από το Ζάγκρεμπ με το ασημένιο μετάλλιο από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Περιμένουν αρκετοί δημοσιογράφοι στην αίθουσα αφίξεων και οι διεθνείς βγαίνουν με κάτι υπέροχες γαλάζιες μπλούζες και εκπλήσσονται από την παρουσία των δημοσιογράφων. Στη φωτογραφία κάποια κορίτσια κάθονται γονατιστά και κάποια άλλα είναι όρθια. Οι φωτογράφοι δεν βολεύονται και ζητάνε να πάει η ομάδα σε μία άλλη θέση. Οι κοπέλες σηκώνονται, πλην μίας η οποία δεν κάνει τον κόπο, απλώς σέρνει το τζιν και τα γόνατά της στο πάτωμα. Οι λέξεις αδικούν την κίνηση, η οποία κάνει τη ζωή να λειτουργεί διαφορετικά από τη στιγμή στην οποία μάτια ανταμώνουν με την ενέργεια.
Και αυτή η πολίστρια, στα 22 της τότε, ήταν η Αλεξάνδρα Ασημάκη.
Εκείνο το καλοκαίρι, με το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε η Γιούλη Λαρά, ο Γιώργος Μορφέσης είχε πάθει… εξάρτηση από την Ασημάκη. Φυσικά, η καριέρα της δεν ξεκινούσε τότε. Είχε ξεκινήσει ήδη όταν πιτσιρίκα πήρε τον δρόμο για τη Βουλιαγμένη και έμοιαζε με τυπική περιφερειακή. Μόνο το πείσμα της Αλεξίας Καμμένου την έφερε στη θέση της φουνταριστής. Σε έναν κόσμο γεμάτο αμυντικές που κοιτούν το έδαφος με απόσταση πάνω από 180 εκατοστά και με χέρια που θα μπορούσαν άνετα να τα βάλουν στο Ε9, μία πολίστρια που δήθεν ήταν συμβατικής τεχνολογίας χωνόταν στα 2 μέτρα και έμοιαζε δήθεν να υποφέρει από τα μαρκαρίσματα. Προφανώς, όμως, δεν υπέφερε εκείνη τουλάχιστον όσο οι αντίπαλές της, που έπρεπε να ζήσουν με το ρεπερτόριό της και τη δυνατότητα να φέρνει την αμφιβολία του διαιτητή προς όφελος της ομάδας της.
Το καλοκαίρι του 2010 ο Ολυμπιακός έκανε επίσημη πρόταση στη Βουλιαγμένη, για την Ασημάκη και την Τσουκαλά. Ο ΝΟΒ, φυσικά, πρωταθλητής και πρωταθλητής Ευρώπης εκείνο το καλοκαίρι, δεν έκανε καν τον κόπο να απαντήσει. Η Ασημάκη δεν είπε ναι, ούτε όχι. Μπορεί να πει κάποιος ότι επιφυλασσόταν για το μέλλον. Αλλά τότε σίγουρα δεν έμοιαζε έτσι.
Τέσσερα χρόνια μετά, η συμφωνία της με τον Ολυμπιακό είναι αληθινό πράγμα. Συνέβη πραγματικά και κανονικά και τουλάχιστον ως το 2017 η κορυφαία φουνταριστή στον κόσμο το 2011 θα φοράει το ερυθρόλευκο σκουφάκι. Μία ολόκληρη τριετία, η οποία είναι για την ίδια μία περιπέτεια, εκτός των άλλων. Ειρήσθω εν παρόδω, τη μέρα που η LEN ανακοίνωσε ότι η Ασημάκη είναι η κορυφαία πολίστρια στην Ευρώπη για τη χρονιά- πριν έρθουν, δηλαδή, τα ίδια μαντάτα από τη FINA- είχε ξυπνήσει από κακό όνειρο, κυριολεκτικά: είχε δει ότι έτρεχε σε ένα λόφο παρέα με την Άλκηστη Αβραμίδου και κάποιος την κυνηγούσε.
Πριν ενάμιση χρόνο σχεδόν, στις αρχές του Δεκέμβρη του 2012, η Ασημάκη μετακόμισε στη Βουλιαγμένη. Ήθελε να το κάνει, για να είναι κοντύτερα στο κολυμβητήριο του Λαιμού. Έμοιαζε με πράξη πίστης, αλλά ο Χάρης Παυλίδης διαφωνούσε με το γεγονός ότι ήταν πλέον και επισήμως Βουλιαγμενιώτισσα. «Πρώτον, ταιριάζει με τον Ολυμπιακό, με την ψυχοσύνθεση του συλλόγου και, δεύτερον, είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα έρθει στον Ολυμπιακό», είπε εκείνο τον χειμώνα.
Η Ασημάκη φαινόταν ότι ταιριάζει στον Ολυμπιακό, το πνεύμα της και η μαχητικότητά της. Τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν λίγοι εκείνοι που της έλεγαν να έρθει στην ομάδα. Δεν μπορούσε, βάσει κανονισμού, αλλά και επειδή η Βουλιαγμένη είναι ριζωμένη στην καρδιά της. Φέτος, το «ερυθρόλευκο» ενδιαφέρον ήταν σχετικά πρώιμο, αλλά η επίσημη πρόταση που της έγινε, ειδικά σε ό,τι αφορά την τριετία στη συμφωνία, είναι εξαιρετική για τα δεδομένα του παιχνιδιού. Η διεθνής φουνταριστή, που είχε πάει δανεική στην Αλκορκόν, δεν είναι η Τσουκαλά, δεν έβγαλε ποτέ ρίζες στον Λαιμό, όσο και αν έδινε αυτήν την εντύπωση. Η φλόγα της περιπέτειας σιγοκαίει μέσα της και αυτή η περιπέτεια είναι που κάνει ακόμα πιο έντονη την προσμονή της συνεργασίας με μία ομάδα που προς το παρόν θαρρείς ότι φτιάχτηκε για να την περιμένει (χωρίς το ποιος το κάνει να έχει σημασία).
Οι φίλες της, η Άλκηστη Αβραμίδου και η Φιλιώ Μανωλιουδάκη, που είναι και ίδια σειρά, από χρόνια μαζί στις μικρές εθνικές και στη μεγάλη Εθνική- άλλωστε η Ασημάκη με την Φιλιώ Μανωλιουδάκη ήταν στην εθνική ομάδα η οποία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο World League του Κίρισι, το 2005, ασχέτως αν στα νεανικά χρόνια της δεν έπαιρνε μεγάλο χρόνο συμμετοχής- εννοείται ότι πέταξαν τη σκούφια τους από τη χαρά τους, με την επικύρωση της συμφωνίας.
Η Ασημάκη έρχεται σε μία διαφορετική ομάδα από αυτή που έπαιζε μέχρι τώρα. Μπορεί η μεταγραφή της να πήρε την περισσότερη δημοσιότητα σε σχέση με οποιαδήποτε μεταγραφή έχει γίνει έως τώρα στην ιστορία του πόλο Γυναικών- σε αυτό βοηθούν φυσικά οι ιστοσελίδες που ασχολούνται αποκλειστικά με το πόλο- αλλά έρχεται σε μία ομάδα του προπονητή, στην οποία θα παίξει και έναν πιο διδακτικό ρόλο για τα νέα κορίτσια και που στόχος είναι η εδραίωση του Ολυμπιακού στην κορυφή της Ελλάδας και η κατάκτηση της Ευρωλίγκας για πρώτη φορά.
Ούτως ή άλλως, αυτά δεν την τρομάζουν: αν ήταν διαφορετικά, δεν θα ερχόταν.