Τα στοιχήματα του Σφαιρόπουλου

Κατά την γνώμη μου και γνωρίζοντας αρκετά καλά τον Γιάννη Σφαιρόπουλο, δύο είναι τα μεγαλύτερα στοιχήματα στην μεγαλύτερη προπονητική ευκαιρία ως τώρα της ζωής του, την οποία άξιζε – όπως και άλλοι – με την μέχρι τώρα διαδρομή του.
Το πρώτο η εμπειρία διαχείρισης καταστάσεων, προσωπικοτήτων, επιτυχιών, αποτυχιών και κρίσεων στο υψηλότερο επίπεδο και σε ένα οργανισμό, τον μπασκετικό Ολυμπιακό, που η πίεση και οι απαιτήσεις διαχείρισης είναι τεράστιες.
Ο κόουτς Σφαιρόπουλος ως χεντ κόουτς έχει υπάρξει στον ΠΑΟΚ στα πιο μικράτα του, στον Κολοσσό και στον Πανιώνιο. Μέρα με τη νύχτα οι απαιτήσεις στον Ολυμπιακό σε όλα τα επίπεδα, σε σχέση με αυτές τις ομάδες.
Άρα; Όπως ίσχυε και με τον Γιώργο Μπαρτζώκα που είχε μια σεζόν Ευρωλίγκας πετυχημένη ως προπονητής στο Μαρούσι, εμπειρία ως χεντ κόουτς στο τοπ επίπεδο, δεν διαθέτει. Θα το “περπατήσει” το επίπεδο αυτό “ταξιδεύοντας” την φετινή σεζόν με τον Ολυμπιακό και βλέπουμε.
Από την άλλη, ως άμεσος συνεργάτης με αυξημένες αρμοδιότητες στον Ολυμπιακό, στην εθνική Ελλάδας με την οποία κατέκτησε μετάλλιο (2009, Πολωνία) και στην πιο ακριβή και με το περισσότερο ταλέντο ever ΤΣΣΚΑ Μόσχας την σεζόν της Πόλης, σίγουρα όχι απλά έχει “μυρίσει”, αλλά έχει ζήσει στο πετσί του την πίεση, την φθορά, το ζόρι να διαχειρίζεσαι παίκτες και προσωπικότητες, που πάντα θα βρούνε κάτι για να γκρινιάξουν ή για να σου κάνουν την ζωή – της διαχείρισης – δύσκολη.
Βέβαια, άλλο να τα βιώνεις ως 2ος προπονητής, άλλο ως 1ος, που σημαίνει πως ΕΣΥ είσαι ο απόλυτος ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ο απόλυτος κυματοθραύστης κι αυτός που οφείλεις να αναλαμβάνεις την ευθύνη για λάθη άλλων, που την φετινή σεζόν τουλάχιστον, ίσως δεν αποτελούν καν επιλογή σου.
Αυτό είναι το πρώτο στοίχημα του Γιάννη Σφαιρόπουλου, που σε τεχνικό επίπεδο, αν μη τι άλλο και τεχνογνωσία διαθέτει και μεγάλη και χρόνια τριβή με το κομμάτι της προπόνησης, της προετοιμασίας, αλλά και της προπονητικής παρέμβασης μέσα στα παιχνίδια.
Το 2ο στοίχημα, απορρέει στα δικά μου μάτια από το γεγονός ότι ο Σφαιρόπουλος είναι τελειομανής. Τον θυμάμαι στον Ολυμπιακό ακόμα και ως ασίσταντ να ασχολείται με τα πάντα και πέρα από την καλή δουλειά που έκανε ατομικά με τον κάθε παίκτη (που ήταν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων του τότε) να ενδιαφέρεται έντονα ακόμα και για τις συνήθειες και την προσωπική ζωή των παικτών.
Μια λογική που παραπέμπει κάπως σε παλιότερες εποχές και σχολές (πχ Ξανθός). Προσέξτε! Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Απλά, σκέφτομαι πως με τον όγκο της δουλειάς και τις απαιτήσεις διαχείρισης που θα έχει, αν μπει σε αυτή την διαδικασία και ως χεντ κόουτς στον Ολυμπιακό, τότε πολλή ενέργεια και φαιά ουσία θα την αναλώνει σε ζητήματα που ΔΕΝ αφορούν τα αμιγώς μπασκετικά. Η ομάδα τον ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ, όμως, πάνω από όλα για τα μπασκετικά αυτή την στιγμή.
Εδώ κολλάει αυτό που έγραψα στην αρχή, πως είναι δηλαδή SOS και κλειδί η επιλογή που θα κάνει για τον άμεσο συνεργάτη του και σε αυτό το κομμάτι πιστεύω ακράδαντα πως μπορεί να τον βοηθήσει πάρα πολύ ο Μίλαν. Συμπερασματικά, ο Σφαιρόπουλος με βάση την νομοτέλεια και την πορεία του τόσο στο μπάσκετ, όσο και στον Ολυμπιακό, αξίζει την ευκαιρία. Ο κόσμος πρέπει να τον στηρίξει, είτε ενστικτωδώς τον συμπαθεί, είτε όχι, αλλά ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ πρέπει να τον στηρίξουν η διοίκηση και οι παίκτες με πράξεις και όχι με λόγια.
Τα “πρώτα ονόματα” στην προπονητική πιάτσα ξεχάστε τα στον Ολυμπιακό λόγω μπάτζετ και φιλοσοφίας διοίκησης, μιλάμε για αγωνιστική περίοδο που σχεδόν όλοι είχαν συμβόλαιο και δεν είναι τυχαίο πως ούτε εμείς που – θεωρητικά – ασχολούμαστε πιο πολύ και ξέρουμε καλύτερα την αγορά, ούτε ο κόσμος είχαν στο μυαλό τους μια περίπτωση Έλληνα ή ξένου, που απευθείας λέγαμε: “Αυτός είναι η τέλεια περίπτωση, αυτός πρεπει να έρθει”.
Ο ένας λόγος για τον οποίο υπήρξε η σχετική καθυστέρηση είναι αυτός και ο δεύτερος υποψιάζομαι πως είναι η – απόλυτα λογική – απαίτηση του Σφαιρόπουλου να έρθει ως χεντ κόουτς και όχι ως ο προπονητής παρά τον Μίλαν, όπως για παράδειγμα ήταν πέρυσι ο Δημήτρης Πρίφτης δίπλα στον Αλβέρτη.
Σίγουρα υπήρξαν πολλές συζητήσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα, μέχρι να πάρει ο Ολυμπιαός την οριστική απόφαση και να καταλήξει οριστικά στον Σφαιρόπουλο, γιατί αφενός είναι δεδομένο πως δεν θα δεχόταν ως ασίσταντ και αφετέρου η ΚΑΕ όλη αυτή την περίοδο είχε ψάξει ενδελεχώς και τις περιπτώσεις άλλων προπονητών.