Του πάει η ελληνική αγορά

Ο Ολυμπιακός «τρέχει» ήδη τον μεταγραφικό του σχεδιασμό, με την ελληνική αγορά να αποτελεί και πάλι τη βασική στόχευσή του, όπως άλλωστε συμβαίνει από τον Ιανουάριο του 2011 και μετά, στην εποχή Μαρινάκη στο μεγάλο λιμάνι. Η κίνηση του Ολυμπιακού όλο αυτό το διάστημα, να «σαρώνει» την ελληνική αγορά αποκτώντας ό,τι καλύτερο υπάρχει, του έχει αποδώσει μέχρι τώρα σε πολύ σημαντικό βαθμό. Και δεν μιλάμε μόνο για τους Ελληνες παίκτες, αλλά και για ξένους ποδοσφαιριστές που από άλλες ελληνικές ομάδες ήρθαν στον Ολυμπιακό και πρόσφεραν τα μέγιστα.
Ξέχωρα από την προσφορά των περισσοτέρων παικτών που έχουν αποκτηθεί από την ελληνική αγορά τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει και το τεράστιο κέρδος που απέφεραν στον σύλλογο, καταφέρνοντας να αρπάξουν την ευκαιρία στον Ολυμπιακό και μέσω των «ερυθρολεύκων» να ανοίξουν την πόρτα στην ευρωπαϊκή τους καριέρα. Οι περιπτώσεις των Μανωλά και Σάμαρη είναι χαρακτηριστικές, με τον Ολυμπιακό να βάζει στα ταμεία του, μόνο από αυτές τις δύο πωλήσεις σε Ρόμα και Μπενφίκα, περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ.
Οι χρυσές μεταγραφές
Μια 7άδα ποδοσφαιριστών ξεχωρίζει με διαφορά από όλες τις εγχώριες μεταγραφές που έκαναν οι «ερυθρόλευκοι» τα τελευταία χρόνια. Παίκτες που όχι απλά ξεπέρασαν κατά πολύ τις αρχικές προσδοκίες που υπήρχαν, αλλά κάποιοι από αυτούς έφεραν εκατομμύρια στον σύλλογο, με τις πωλήσεις τους σε ξένες ομάδες. Την αρχή την έκαναν, τον Ιανουάριο του 2011, οι Μανιάτης και Τζιμπούρ, με τον πρώτο να έρχεται με μεταγραφή από τον Πανιώνιο και τον Αλγερινό να αποκτάται λίγες μέρες μετά την αποδέσμευσή του από την ΑΕΚ. Η προσφορά και των δύο είναι γνωστή.
Ο Μανιάτης κατάφερε την επόμενη σεζόν να καθιερωθεί στον Ολυμπιακό και να είναι πλέον ο αρχηγός της ομάδας, ενώ ο Τζιμπούρ, στα 2,5 χρόνια που έμεινε στους Πειραιώτες, ήταν από τους βασικούς παίκτες των επιτυχιών της ομάδας. Το καλοκαίρι του 2011 πήρε σειρά ένας ακόμη Αλγερινός. Ο Αμπντούν αποκτήθηκε από την Καβάλα και ο Βαλβέρδε τον έβαλε κατευθείαν στα βαθιά. Το πρώτο 6μηνο ο Αλγερινός δεν βλεπόταν, όμως η συνέχεια ήταν εξαιρετική, με τον Αμπντούν εν τέλει, όταν ζήτησε να φύγει, να φέρνει υπερκέρδος στον Ολυμπιακό με τη μεταγραφή του στη Νότιγχαμ. Το επόμενο καλοκαίρι ο Ολυμπιακός... τράβηξε από 19 και έβγαλε 21! Με τον Παπαδόπουλο σοβαρά τραυματισμένο και τον Μέλμπεργκ να αποχωρεί, ο Ολυμπιακός επένδυσε, στο κέντρο της άμυνάς του, στους Σιόβα και Μανωλά, που ήρθαν από τον Πανιώνιο και την ΑΕΚ (ως ελεύθερος).
Είναι αλήθεια πως λίγοι τότε πίστευαν πως και οι δύο θα έχουν τέτοια μεγάλη προσφορά στον Ολυμπιακό και για δύο χρόνια θα αποτελούσαν ένα από τα καλύτερα δίδυμα στο κέντρο της άμυνας. Ο Μανωλάς, συνάμα με την πώλησή του το περσινό καλοκαίρι στη Ρόμα, έφερε και 13+2 εκατ. ευρώ στον Ολυμπιακό, ενώ ο Σιόβας συνεχίζει να αποτελεί βασικότατο στέλεχος των «ερυθρολεύκων». Το καλοκαίρι του 2013 ήταν η σειρά των Σάμαρη και Ολαϊτάν να επιβεβαιώσουν πως η εγχώρια αγορά είναι χρυσάφι για τους Πειραιώτες. Μέσα από έναν γεμάτο και επιτυχημένο χρόνο στον Ολυμπιακό, ο Σάμαρης πήρε μεταγραφή ύψους 10 εκατ. ευρώ στην Μπενφίκα. Ο Ολαϊτάν, από την άλλη, πήγαινε τρένο από τους πρώτους μήνες και μετά, με το πρόβλημα της υγείας του να τον κρατάει πίσω, κόβοντάς του τη φόρα.
Αυτοί που πρόσφεραν και αυτοί που δεν... ακούμπησαν
Ξέχωρα από τη «χρυσή» 7άδα που αποκτήθηκε απο την εγχώρια αγορά, υπάρχουν και περιπτώσεις παικτών που μπορεί να μην «απογειώθηκαν» στο μεγάλο λιμάνι, αλλά πρόσφεραν αρκετά στην ομάδα αναλογικά με τις προσδοκίες που υπήρχαν. Τον Ιανουάριο του 2012 ο Ολυμπιακός έχοντας περάσει την τραγική εποχή Κοστάντσο έψαχνε τερματοφύλακα για να πλαισιώσει τον Μέγερι που είχε αναβαθμιστεί βρίσκοντας στο πρόσωπο του Κάρολ, που είχε κάνει εντυπωσιακό 6μηνο στον ΟΦΗ, τον πορτιέρο που του έδωσε τις λύσεις που ήθελε. Ο Κάρολ παρέμεινε 2,5 χρόνια στην ομάδα με τον πρώτο 1,5 χρόνο να είναι ακόμη και στη βασική ενδεκάδα με σημαντικές εμφανίσεις.
Το ίδιο διάστημα ήρθε στην ομάδα ο Τάσος Παπάζογλου που παρότι είχε μεγάλο ανταγωνισμό και δεν μπορεσε να ανέβει ψηλά κατάφερε να πάρει συμμετοχές και να περάσει ένα σημαντικό διάστημα στην ομάδα παίζοντας κυρίως ως δεξί μπακ. Σημαντική ήταν και η βοήθεια που έδωσε φέτος ο Αυλωνίτης μένοντας στο ρόστερ από... σπόντα το καλοκαίρι και παίζοντας στο πρώτο μισό πολύ περισσότερο απ' ό,τι αναμενόταν με καλές παρουσίες. Από κει και πέρα οι Γιαννιώτης, Μπουχαλάκης και Γιαννούλης δεν έχουν παίξει τόσο ώστε να μπορούν να κριθούν. Ο Γιαννιώτης είναι από το καλοκαίρι του 2012, ενώ οι Μπουχαλάκης και Γιαννούλης που ήρθαν πέρσι δεν πήραν αρκετά ματς.
Βεβαίως από τις επιλογές που έχουν γίνει είναι απολύτως λογικό να υπάρχουν και κινήσεις που δεν βγήκαν καθόλου. Οπως οι Δασκαλάκης, Ζαραδούκας, Τάτος και Μόνχε που ήρθαν το καλοκαίρι του 2012 και έπαιξαν ελάχιστα με τα ερυθρόλευκα. Ο Βλαχοδήμος που επίσης ήρθε το ίδιο διάστημα παρότι αρχικά άφησε ελπίδες για μια καλή καριέρα «εξαφανίστηκε» γρήγορα. Ο Πελέ ήρθε πέρσι τον Ιανουάριο χωρίς βεβαίως ακόμη κανείς να καταλάβει τον λόγο, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις μεταγραφών που δεν πρόλαβαν καν να φορέσουν την ερυθρόλευκη φανέλα σε επίσημο ματς όπως οι Ντε Βινσέντι και Θανάσης Παπάζογλου. Το ίδιο ισχύει και με τον Κολοβό που όμως θα έχει το καλοκαίρι τη δεύτερή του ευκαιρία.

Η 7άδα που σάρωσε
Παίκτης	Σεζόν	Πρώην ομάδα
Μανιάτης	Ιανουάριος 2011	Πανιώνιος
Τζιμπούρ	Ιανουάριος 2011	Ελεύθερος (από ΑΕΚ)
Αμπντούν	Καλοκαίρι 2011	Καβάλα
Σιόβας	Καλοκαίρι 2012	Πανιώνιος
Μανωλάς	Καλοκαίρι 2012	Ελεύθερος (από ΑΕΚ)
Σάμαρης	Καλοκαίρι 2013	Πανιώνιος
Ολαϊτάν	Καλοκαίρι 2013	Βέροια
Αυτοί που προσέφεραν
Παίκτης	Σεζόν	Πρώην ομάδα
Κάρολ	Ιανουάριος 2012	ΟΦΗ
Παπάζογλου	Καλοκαίρι 2012	Πανσερραϊκός
Γιαννιώτης	Καλοκαίρι 2012	Εθνικός Γαζώρου
Αυλωνίτης	Καλοκαίρι 2014	Ελεύθερος (από Πανιώνιο)
Μπουχαλάκης	Καλοκαίρι 2014	Εργοτέλης
Γιαννούλης	Καλοκαίρι 2014	Ατρόμητος
Αυτοί που απέτυχαν
Παίκτης	Σεζόν	Πρώην ομάδα
Δασκαλάκης	Καλοκαίρι 2012	Εργοτέλης
Ζαραδούκας	Καλοκαίρι 2012	Ελεύθερος (από Ολυμπιακό Βόλου)
Μόνχε	Καλοκαίρι 2012	Ελεύθερος (από Ολυμπιακό Βόλου)
Τάτος	Καλοκαίρι	Ατρόμητος
Βλαχοδήμος	Καλοκαίρι 2012	Ξάνθη
Πελέ	Ιανουάριος 2014	Εργοτέλης