Το νέο αίμα του Θρύλου

Για αρκετά χρόνια, αυτό που συζητούσαν οι φίλοι του Ολυμπιακού, αναφορικά με τις ακαδημίες της ομάδας, ήταν ότι ο μοναδικός παίκτης που είχε βγει από τα σπλάχνα της, ήταν ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος.
Από την εποχή του «Ελέ» μέχρι σήμερα, φυσικά και αυτό έχει αλλάξει. Σιγά σιγά, οι Πειραιώτες άρχισαν να δίνουν μεγαλύτερη σημασία στον τρόπο με τον οποίο θα βγαίνουν ταλέντα από το Ρέντη.
Ο μηχανισμός αυτός, δεν μπορεί να αποδώσει καρπούς από τη μία μέρα στην άλλη. Θέλει, δουλειά, θέλει χρόνο, θέλει χρήματα για να φτιαχτούν καλές ακαδημίες. Θέλει τους κατάλληλους ανθρώπους, θέλει ψάξιμο για να βρεθούν τα ταλέντα, τα οποία μπορεί να εξελιχθούν και να φορέσουν την ερυθρόλευκη φανέλα.
Το δρόμο του Ελευθερόπουλου σε έναν σημαντικό βαθμό, ακολούθησε ο Μενδρινός που ναι μεν δεν έκανε την πολύ μεγάλη καριέρα στον Ολυμπιακό, ωστόσο το όνομά του το συναντάμε σε ενδεκάδες σημαντικών αγώνων. Σε ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, σε ματς Τσάμπιονς Λιγκ…
Ουκ ολίγες φορές, είχαν γραφτεί κείμενα για τη next generation του Θρύλου, για φυντάνια που μπορούν να παίξουν στην πρώτη ομάδα. Για παράδειγμα το 2007 στο Super Cup, κόντρα στη Λάρισα, ο τότε προπονητής του Ολυμπιακού Τάκης Λεμονής, είχε χρησιμοποιήσει στο αρχικό σχήμα τον Κατσικογιάννη, τον Σοϊλέδη, τον Μενδρινό και τον Μήτρογλου (μπορεί ο «Γερμανός» να μην ήταν προϊόν της ερυθρόλευκης ακαδημίας, αλλά τον βάζουμε στη λίστα γιατί ήταν μόλις 19 ετών), ενώ είχε περάσει αλλαγή τον Βασιλόγιαννη.
Οι περισσότεροι από αυτή τη γενιά δεν είχαν την εξέλιξη που περίμεναν οι Πειραιώτες. Ακολούθησαν ωστόσο νέα φυντάνια, ύστερα από το… παιδομάζωμα που είχε γίνει στο Ρέντη. Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος εντοπίστηκε, έπαιξε λίγο στον Ολυμπιακό, αλλά ο ίδιος αποφάσισε να φύγει νωρίς για το εξωτερικό. Ο Γιάννης Φετφατζίδης, ήταν ο δεύτερος και κατά τη γνώμη μας, θα μπορούσε να είχε κάνει πολύ μεγαλύτερη καριέρα, αν αναλογιστούμε το ταλέντο του και τον τρόπο με τον οποίο «μιλούσε» στη μπάλα.
Από τη στιγμή που έγινε η αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, η νέα διοίκηση όχι μόνο ασχολήθηκε με τις ακαδημίες, αλλά έβαλε στόχο να βγουν παίκτες που θα μπορούν να παίξουν στον Ολυμπιακό και να κάνουν την διαφορά. Οι προσπάθειές των διοικούντων και τα χρήματα που έχουν διαθέσει, φαίνεται να πιάνουν τόπο.
Σε συνδυασμό με την παρουσία του Μπέντο, ενός προπονητή που δεν φοβάται να ρίξει στη μάχη τα… αμούστακα παιδιά, ο Ολυμπιακός έχει την ευκαιρία να δει στη πρώτη ομάδα παίκτες 100% δικούς του. Παίκτες που αρπάζουν την ευκαιρία και έχουν μπει στην καρδιά του κόσμου.
Πλέον μπορεί κάποιος να πει και να υποστηρίξει, ότι οι νεαροί που βρίσκονται στη πρώτη ομάδα, αποτελούν όντως «χρυσή γενιά». Πώς να μην πιστέψει κάποιος στους Μανθάτη, Ανδρούτσο και Ρέτσο; Τα παιδιά αυτά δεν έχουν αγωνιστεί μόνο σε ματσάκια κυπέλλου, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί σε ευρωπαϊκούς αγώνες και πρόσφατα κλήθηκαν να βγάλουν και το φίδι από την τρύπα σε παιχνίδια πρωταθλήματος.
Αναφερόμαστε στο εντός έδρας ματς με τον Παναιτωλικό, όπου οι Πειραιώτες τα βρήκαν μπαστούνια και ο Μπέντο δεν «μάσησε». Έριξε στο ματς τους Μανθάτη και Ανδρούτσο και αυτοί τον δικαίωσαν.
Το μέλλον ανήκει σε αυτά τα παιδιά, τα οποία αν κρατήσουν χαμηλά το κεφάλι, συνεχίσουν την σκληρή δουλειά, μπορεί και να γράψουν ιστορία με την ερυθρόλευκη φανέλα. Στα… πόδια τους είναι και είμαστε βέβαιοι ότι στις ακαδημίες του Ολυμπιακού, θα υπάρχουν αρκετά ακόμα ταλέντα. Τα οποία κάποια στιγμή θα μπορούν στην ποδοσφαιρική ζωή μας.

Κερδισμένοι από αυτή την ιστορία, θα είναι οι παίκτες, ο Θρύλος, αλλά και η Εθνική ομάδα…