Μετά από 22 χρόνια στα κόκκινα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) κι έχοντας ζήσει ένα φινάλε καριέρας που θα το ζήλευε ο κάθε αθλητής, ο Γιώργος Πρίντεζης άφησε στην άκρη την αθλητική του στολή και αφοσιώθηκε στις άλλες δύο μεγάλες του αγάπες (πέρα από το μπάσκετ). Τη θάλασσα και την οικογένειά του. Αυτές που τα προηγούμενα καλοκαίρια ελάχιστα μπορούσε να απολαύσει. Είτε γιατί ήταν σε κάποια προετοιμασία οι αγώνες για την Εθνική, είτε γιατί μετά από ελάχιστες ημέρες ξεκούρασης έπρεπε να βρεθεί ξανά στο γήπεδο για να συντηρήσει το κορμί του και να εξελίξει το φονικό του «πεταχτάρι» που τον καθιέρωσε στους κορυφαίους του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Τώρα όμως που τα φώτα στο παρκέ έσβησαν, πήρε την αγαπημένη του Στέλλα και τη μονάκριβή του Ιωσηφίνα (η κόρη του που έχει πάρει το όνομα του πατέρα του Ιωσήφ, τον οποίο «έχασε» το 2016) και απολαμβάνουν τα ελληνικά νησιά… Μια οικογενειακή κρουαζιέρα με καπετάνιο τον ίδιο, πρώτο σταθμό τη Σκιάθο και τελικό προορισμό τη Σύρο. Το νησί που δεν είναι απλά τόπος καταγωγής του αλλά η δική του Ιθάκη. Γιος ναυτικού, μέχρι τα 5 του ζούσε στη Σύρα κι αυτός ο έρωτας δεν έσβησε ποτέ.
Εκεί έκανε την πρόταση γάμου στη γυναίκα του, εκεί δημιούργησε τον δικό του επίγειο παράδεισο (5 μικρές βίλες) που τον έβαλε στον κόσμο των επιχειρήσεων, εκεί διοργανώνει κάθε χρόνο (από το 2016) το AegeanBall Festival, το κορυφαίο τουρνουά μπάσκετ 3×3 (6-10 Ιουλίου οι φετινές ημερομηνίες διεξαγωγής του), εκεί είδε τον εαυτό του να γίνεται γκράφιτι στο ανοιχτό γήπεδο όπου περνούσε ατελείωτες ώρες τα καλοκαίρια προσπαθώντας να βελτιώσεις τις αδυναμίες του παιχνιδιού του. Γκράφιτι στο γήπεδο μπάσκετ όπου έπαιζε μικρός, ατελείωτη δουλειά κι υπομονή…
Ο συνειρμός με το μαγικό παραμύθι που έζησε (και ζει) ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι απολύτως φυσιολογικός, έστω κι αν οι αφετηρίες τους είναι εντελώς διαφορετικές. Μπορεί η δική του ιστορία να μη γίνει ποτέ ταινία, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι τώρα που θα έχει όλο τον χρόνο δικό του, σε κάθε ευκαιρία που θα βρίσκεται με τα φιλαράκια του θα έχει να διηγηθεί και μια ανέκδοτη ιστορία, καπνίζοντας τον αγαπημένο του ναργιλέ… Ναι, ακόμη κι αυτός που δεν είχε δοκιμάσει αλκοόλ μέχρι τα 25 του, έχει τις αδυναμίες του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου