Έγιναν τα σωστά εγκαίνια και χωρίς μεζούρες

Ούτε μεζούρες έβγαλε, ούτε σαμπάνιες -πριν τη σέντρα- άνοιξε, ούτε κάποιο ιδιαίτερο τουπέ είχε, ούτε στην τελική θα μείνει και πολύ σε αυτό που κατάφερε. Ο Ολυμπιακός στην OPAP Arena έκανε απλά τη δουλειά του. Αυτό που ξέρει. Αυτό που έχει αποδείξει ανά τις δεκαετίες ότι μπορεί να κάνει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο στο ελληνικό πρωτάθλημα, ανεξαρτήτως αντιπάλου, έδρας, συνθηκών, εποχής ή οποιουδήποτε άλλου παράγοντα μπορεί να σκεφτεί κανείς, μέχρι να ακουστεί το πρώτο σφύριγμα ενός αγώνα. Γιατί επί χόρτου, οι «ερυθρόλευκοι» εξακολουθούν να υπενθυμίζουν σε όλους -και κυρίως στην πάντα ιδιαιτέρως «ομιλητική» ΑΕΚ- ότι όσα... θηρία και αν υπάρχουν σε ένα οικοσύστημα, στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας υπάρχει μόνο ένας θηρευτής. 

Όσο κλισέ και αν θεωρείται, αρέσει - δεν αρέσει, η καρδιά του πρωταθλητή παραμένει κάτι παραπάνω από ένα δημοσιογραφικό τσιτάτο. Είναι ένα μη μετρήσιμο, αλλά πέρα για πέρα υπαρκτό στοιχείο, το οποίο μάλιστα λειτουργεί αθροιστικά. Ο Ολυμπιακός την έχει πολύ μεγάλη -αυτή την καρδιά- και αυτή κατέθεσε στην OPAP Arena, κάνοντας τα... σωστά τα εγκαίνια ή τα ποδοσφαιρικά «βαφτίσια». Η δε ΑΕΚ, έκανε απογραφή στους επισήμους, έκανε πάρτι στην κατάμεστη μια ώρα πριν τη σέντρα εξέδρα και ήταν έτοιμη να κάνει φιέστα τίτλου πριν καν ξεκινήσουν τα πλέι-οφ.

Οι «ερυθρόλευκοι» πάλι, στη χειρότερη σεζόν της σύγχρονης ιστορίας τους, χωρίς τον καλύτερο παίκτη τους, με την πλάτη στον τοίχο βαθμολογικά αφού το -9 θα τους έβγαζε μάλλον οριστικά νοκ-άουτ, έγιναν η πρώτη ομάδα που νίκησε στη Νέα Φιλαδέλφεια της νέας εποχής. Με μια ιστορική νίκη που όμως ταυτόχρονα μπορεί να μην σημαίνει και τίποτα αν δεν υπάρξει ανάλογη συνέχεια. Το σημαντικότερο κέρδος, πέρα από το προφανές τρίποντο, είναι ακριβώς το ότι στο κρισιμότερο σημείο της σεζόν και ενώ βρίσκεται στα σχοινιά, ο Ολυμπιακός δηλώνει -επιτέλους- πραγματικά «παρών».

Στη Νέα Φιλαδέλφεια, ο Ολυμπιακός είχε στο μυαλό μόνο το πλάνο του, το πώς θα φτάσει στη νίκη. Ο Μίτσελ έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει. Οι παίκτες του έκαναν -ως επί το πλείστον- καλά τη δουλειά τους. Όλοι ήταν συγκεντρωμένοι στο στόχο. Ο Φορτούνης ήταν ο κανονικός Φορτούνης. Ήταν ο αρχηγός, ήταν ο καλύτερος παίκτης του. Ο Μπακαμπού ήταν ο παίκτης που μπορεί να είναι ο σέντερ φορ του Ολυμπιακού. Ο Χουάνγκ και ο Σαμασέκου ήταν χαφ τίτλου. Όλοι, ήταν εκεί. Ακόμη και ο σταθερά κακός εδώ και πολύ καιρό Πεπ Μπιελ, έβαλε το λιθαράκι του. Και παρά την «χαζή» αποβολή, το μυαλό του ήταν στη σωστή συχνότητα. Κάπως έτσι, την τελευταία -μέχρι την επόμενη- από το ντεμαράζ των «απαντήσεων» και ενώ ουσιαστικά έχουμε μπει στην τελική ευθεία,ο Ολυμπιακός την κράτησε για την ΑΕΚ. Μια ομάδα που εδώ και χρόνια χάνει από τους «ερυθρόλευκους» με κάθε τρόπο, με κάθε σκορ, σε κάθε ματς που κρίνει κάτι, ίσως θα έπρεπε να κρατάει τη γλώσσα εντός της στοματικής κοιλότητας, μέχρι τουλάχιστον να καταφέρει κάτι... Η όντως εξαιρετική φέτος ομάδα του Ματίας Αλμέιδα, είδε τους πρωταθλητές να φεύγουν από το σπίτι της με ένα «διπλό» που σετάρει τη μάχη του τίτλου σε εργοστασιακές ρυθμίσεις.

Το φετινό πρωτάθλημα είναι το πιο ανταγωνιστικό των τελευταίων πολλών ετών και για αυτό «ευθύνεται» κυρίως ο Ολυμπιακός που... αποφάσισε να θυμηθεί ποιος είναι μπαίνοντας στην τελευταία στροφή του. Αν αυτό αποδειχθεί αρκετό, δηλαδή να πάρει πρωτάθλημα παίζοντας ουσιαστικά δύο μήνες μπάλας, ίσως όλοι οι υπόλοιποι θα πρέπει να αναθεωρήσουν πολλές από τις... κοσμοθεωρίες τους. Για να το μάθουμε αυτό βεβαίως, υπάρχει πολύς δρόμος. Ναι, ο κανονικός Ολυμπιακός φαίνεται πως είναι ξανά εδώ, όμως ακόμη δεν έχει τελειώσει τίποτα. Βασικά δεν έχει καν αρχίσει κάτι. Τα πλέι-οφ είναι αυτά που αρχίζουν σε λίγο και εκεί πλέον οι «ερυθρόλευκοι» είναι που θα κληθούν να εξαργυρώσουν τόσο τα τελευταία αποτελέσματα, όσο κυρίως την συνολική εικόνα του: την ανανεωμένη ποδοσφαιρική αποτελεσματικότητα και σοβαρότητά του.

Το αν θα καταφέρει στο φινάλε να πάρει ίσως το πιο αναπάντεχο πρωτάθλημα της ιστορίας του, θα το μάθουμε σε λίγο καιρό. Μέχρι τότε, αν μάθαμε κάτι από τα ερυθρόλευκα εγκαίνια της OPAP Arena, είναι ότι ο ανταγωνισμός είναι αυτός που θα πρέπει να σοβαρευτεί και να πάρει τον Ολυμπιακό ξανά στα σοβαρά...