Μια απόφαση που συμφέρει όλες τις πλευρές

Ο δανεισμός του Φιλίπ Πετρούσεφ στον Ερυθρό Αστέρα είναι μία win win απόφαση για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Αλλιώς, θα προβληματίζεται το μυαλό του παίκτη, του προπονητή, της ομάδας. Ο Σέρβος πηγαίνει σε ένα περιβάλλον στο οποίο ο ίδιος (και ο ατζέντης του) πιστεύει πως θα έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής και μεγαλύτερο ρόλο. 

Ο Ολυμπιακός αδειάζει λίγο το ρόστερ του και αυτομάτως βοηθά κάπως στη συγκεκριμενοποίηση των ρόλων στους παίκτες. Ταυτόχρονα περιορίζει σε ένα βαθμό τη στεναχώρια και τη «μουρμούρα» σε όσους δεν παίζουν όσο πιστεύουν πως αξίζουν να παίζουν. Και φυσικά δίνει την ευκαιρία σε έναν δικό του παίκτη να αποκτήσει ευθύνες (άρα και εμπειρίες) που δε γινόταν να έχει στους «ερυθρόλευκους». Ο Ερυθρός Αστέρας αποκτά έναν έτοιμο παίκτη και για την Euroleague και για την Αδριατική Λίγκα αφού έχει σερβικό διαβατήριο. Ειδικά τη στιγμή που ο Μπολομπόι τραυματίστηκε και θα λείψει αρκετό διάστημα.

Να ξετυλίξουμε λίγο το κουβάρι της υπόθεσης. Όταν ο Πετρούσεφ είδε τον Βεζένκοβ να επιστρέφει στον Πειραιά θεώρησε πως θα έχει περιορισμένο ρόλο και λογικό. Γιατί πολύ απλά δε συγκρίνονται ως παίκτες. Κινητοποίησε τον μηχανισμό μέσω του Μίσκο Ραζνάτοβιτς για να αποδεσμευτεί και να πάει στον Ερυθρό Αστέρα που επιθυμούσε. Στον Ολυμπιακό δεν ήταν αρνητικοί, ωστόσο η καθυστερημένη επιστροφή του Φαλ στο παρκέ μαζί με τον τραυματισμό του Μιλουτίνοφ, έφραξαν τον δρόμο προς το Βελιγράδι. Στο διάστημα που μεσολάβησε ο Μπαρτζώκας είχε έντονα παράπονα από την ένταση με την οποία αγωνιζόταν (ίσως και στην προπόνηση) ο Σέρβος. Ενδιαφερόταν κυρίως για την επίθεση και ελάχιστα για την άμυνα. Ο Πετρούσεφ (μάλλον) εξέφραζε με αυτόν τον τρόπο τη δυσαρέσκειά του για τον ρόλο του. Με τον Φαλ να επιστρέφει και να αποκτά ρυθμό, με τον Μιλουτίνοφ στην καλύτερη σωματική του κατάσταση ever (έχασε 10-11 κιλά) και υγιή, ωρίμασαν οι συνθήκες και θα γίνει η μετακίνηση στον Ερυθρό Αστέρα. Επικράτησε η λογική γιατί κακά τα ψέμματα δεν είναι εύκολο για τον Μπαρτζώκα να έχει 15 (χωρίς τον Εβανς) «δωδεκαδάτους» παίκτες με αγωνιστικές απαιτήσεις.

Η αγωνιστική συμπεριφορά του Σέρβου είχε δόση λογικής γιατί αναφερόμαστε σε ένα παιδί 24 ετών. Είναι πιθανό να του βγει έτσι. Δεν είναι επαγγελματική, αλλά το ένστικτό του αυτό του υπαγόρευσε. Το λάθος του Πετρούσεφ είναι πως θεωρεί δεδομένα τα 25 λεπτά συμμετοχής. Δεν έχει καταφέρει το παραμικρό στην καριέρα του για να έχει τέτοια απαίτηση. Δεν είναι παίκτης των 25 λεπτών στην Euroleague. Μπορεί να γίνει. Τώρα δεν είναι. Επειδή έπαιξε καλά στους Ολυμπιακούς Αγώνες έχοντας δίπλα τον Γιόκιτς που του έδινε «πάρε βάλε», δε σημαίνει κάτι. Ενθουσιάστηκε και είναι απόλυτα φυσικό με όλο το hype που δημιούργησε η εθνική του ομάδα, αλλά με μπόλικη δόση προσωπικής υπερβολής. Το ότι σκοράρει 10 πόντους μπροστά και ευθύνεται για 20 πίσω δε σημαίνει κάτι. Τα σωματικά του χαρακτηριστικά είναι εκπληκτικά. Μέγεθος, άνοιγμα χεριών. Τα αγωνιστικά του χαρακτηριστικά έχουν σημαντική προοπτική βελτίωσης. Σουτ, floater , ριμπάουντ (όταν θέλει).

Απλά ο Σέρβος δεν έχει το work ethic, δεν έχει τη νοοτροπία που απαιτεί το υψηλό επίπεδο να διαθέτει κάθε παίκτης που θέλει να ξεχωρίσει. Αν το είχε κι αυτό θα έπαιρνε 15.000.000 δολάρια στο NBA αυτή τη στιγμή. Αν δουλέψει και αν σταματήσει να αποφεύγει την επαφή με τον αντίπαλο όπως ο «τρισκαταράτος το λιβάνι», θα παίξει στο NBA. Η απουσία Φαλ και Ράιτ από τους περσινούς τελικούς, τον μετακίνησε αποκλειστικά στη θέση «5» πίσω από τον Μιλουτίνοφ. Ο Μπαρτζώκας του είπε «μπες και παίξε». Φέτος πάλι τον είδαμε ως σέντερ. Με απλά λόγια δεν έπαιξε στη φυσική του θέση γιατί πολύ απλά τόσο ο Βεζένκοβ, όσο και Πίτερς είναι πολύ καλύτεροι παίκτες από αυτόν.