Ο ξεχωριστός Κόρεϊ Τζόζεφ

H περίπτωση του θυμίζει εκείνον τον παράξενο ορισμό. Η θεωρία του χάους που επιμένει πως το τίναγμα των φτερών μιας πεταλούδας στον Αμαζόνιο μπορεί να φέρει βροχή στο Πεκίνο. Ήταν 4 Δεκεμβρίου όταν τα ρεπορτάζ έλεγαν πως ο Βασίλης Σπανούλης έπεισε τον Κόρι Τζόσεφ και ο Καναδός γίνονταν κάτοικος Μονακό ως το τέλος της σεζόν. Ήταν 10 Δεκεμβρίου που ο Ολυμπιακός ανακοίνωνε με τη σειρά του τον Μόντε Μόρις βγάζοντας το όνομα του από την αγορά των γκαρντ. Πως 26 Γενάρη οι Ερυθρόλευκοι βρέθηκαν αγκαλιά με τον Τζόσεφ το λες και ιστορία με μπόλικη φαντασία. Οι οικονομικοί μπελάδες των Μονεγάσκων. Οι διαδοχικοί τραυματισμοί του Μόρις και του Φρανκ Νιλικινά στον Πειραιά. Ούτε στο… σινεμά.

Και ήρθε ο Τζόσεφ στα μέρη μας. Και ήταν εξ αρχής εμφανώς ανέτοιμος σωματικά εξ ου και η θλάση μόλις στις δύο εβδομάδες που τον έβαλε και εκείνον στη λίστα με τους τραυματίες. Και εκεί που οι περισσότεροι θα περίμεναν ότι ο Καναδός θα έμπαινε στην άκρη, να σου ένας άλλος τραυματισμός, αυτός του Τόμας Γουόκαπ που άλλαξε πάλι το σενάριο. Και βρέθηκε ο Τζόσεφ να παίζει 18:20 κόντρα στον Παναθηναϊκό την περασμένη εβδομάδα και απόψε 25:17 στο Παρίσι. Και να μην είναι έτοιμος ακόμη 100% σωματικά. Αλλά να στάζουν στο παρκέ με τον ιδρώτα του οι παραστάσεις από τα 900 ματς καριέρας του ΝΒΑ. Από τότε που ο μεγάλος Γκρεγκ Πόποβιτς τον είχε για παιδί του. Ο Καναδός γιος που «που δεν υπάρχει κανείς με μεγαλύτερη καρδιά από εκείνον» όπως είπε κάποτε για χάρη του ο μεγαλύτερος προπονητής της ιστορίας.
Έβαλε 10 και 10 στην επίθεση με Παναθηναϊκό και Παρί. Μάζεψε 12 ριμπάουντ. Είχε 9 ασίστ για 3 λάθη, 2 κλεψίματα, 8 κερδισμένα φάουλ. Τίποτα σπουδαίο αλλά όλα μαζί πολύτιμα για να φέρουν στον Ολυμπιακό ισορροπία και καθαρό μυαλό κόντρα σε δύο πραγματικά ταλαντούχες περιφέρειες. Τους Πράσινους του Ναν και των άλλων και της Παρί που η Τροχαία τους σταματά για υπερβολική ταχύτητα.
Ο Τζόσεφ δεν ήταν ποτέ κάτι άλλο. Ακόμη και στη διετία 2017-19 στους Πείσερς που ξεκίνησε 82/82 και στις δύο σεζόν. Πάντα είχε αυτό το ταλέντο να κάνει όλα τα μικρά. Και να τα κάνει σωστά. Ένας στρατιώτης, που έχει μάθει να παίζει σωστό μπάσκετ. Γκαρντ με αναλογία ασίστ/λαθών του (Assist/Turnover Ratio) που τα καλά χρόνια άγγιζε ή και ξεπερνούσε το 3 προς 1. Με 6.7 πόντους,2.4 ριμπάουντ, 2.9 ασίστ και 1 λάθος μέσο όρο με 35% στα τρίποντα σε 21 λεπτά συμμετοχής.
Κάποιος που ξέρει να κάνει στην άκρη για τους άλλους. Μέχρι που να χρειαστεί να μπει στη μέση. Παίκτης ομάδας. Παίκτης για ομάδα Μπαρτζώκα. Με παραστάσεις που εγγυώνται 60-70 παλμούς όταν η μπάλα (για τους άλλους) θα καίει. Αν δεν τραυματίζονταν ο Τόμας Γουόκαπ; Μάλλον δεν θα το συζητούσαμε. Έχει διπλή αξία όμως ότι με το που χρειάστηκε η συνδρομή του ο Τζόσεφ ήταν απευθείας εκεί. Καλώς τον (και ας μην άργησε) λοιπόν