Πάθος, καρδιά και... καρύδια

Ό,τι και να πεις γι' αυτά τα παιδιά, καταντάει πλέον κλισέ και χιλιοειπωμένο... Όμως, δεν γίνεται να μην ξαναπείς ένα ΜΠΡΑΒΟ, να μην δώσεις ξανά ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, να μην τους χαρακτηρίσεις για πολλοστή φορά ΜΑΓΚΕΣ ΠΕΙΡΑΙΩΤΕΣ...
Αυτός είναι ο Ολυμπιακός, αυτό είναι το DNA του μεγαλύτερου αθλητικού οργανισμού της χώρας, αυτός είναι ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος, το κορυφαίο σύμβολο συλλόγου σε ολόκληρο τον πλανήτη. Για όλους τους πιστούς του Θρύλου, έτσι είναι...
Ναι, για τον Γιάννη Καλμαζίδη και τα παλικάρια του όλα τα παραπάνω, διότι δόξασαν και πάλι τον Θρύλο της Ελλάδας, φέρνοντας την Κούπα του πρωταθλητή στο λιμάνι. Μαγκιόρικα, πειραιώτικα, σπαθένια, κρυστάλλινα... Έβαλαν κάτω τον Ηρακλή και του άλλαξαν τα φώτα. Όπως έπρεπε και με τον τρόπο που έπρεπε!
Τον πέτυχαν τρεις φορές στους τελικούς και τον διέλυσαν, τον κονιορτοποίησαν, του απέδειξαν ότι ο Ολυμπιακός δεν παραδίνεται ποτέ, παραμερίζει τα προβλήματα μπροστά στο μεγάλο στόχο και ξανά προς τη δόξα τραβά! Έτσι και το βράδυ της Δευτέρας, οι ερυθρόλευκοι απέδειξαν ότι δεν έχουν αντίπαλο στα ελληνικά τάραφλεξ. Μόνος του μια κατηγορία και οι άλλοι στο ίδιο καζάνι να βράζουν στο ζουμί τους!
Πάμε όμως και στην "επόμενη μέρα", διότι ο Ολυμπιακός δεν έπαψε ξαφνικά να έχει προβλήματα, ούτε οι αθλητές του έγιναν τόσο large, ώστε να μην απαιτούν τα δεδουλευμένα μηνών. Καλές οι υποσχέσεις, καλά τα ευχαριστώ των διοικούντων, καλά τα ευχολόγια, όμως απαιτούνται πράξεις. Εδώ και τώρα όμως, διότι ο λαός του κορυφαίου συλλόγου της χώρας δεν πρόκειται να ανεχτεί να δει τα τιμημένα τμήματα του Ερασιτέχνη να μαραζώνουν.
Ο Τζούριτς θέλει να πάει στην Ιταλία, διότι δεν βλέπει προκοπή στην Ελλάδα όπως είναι η κατάσταση. Δεν του δίνουν ένα σοβαρό κίνητρο να μείνει, αν και έχει ακόμα ένα χρόνο συμβόλαιο και λογικό είναι να κοιτάξει την ανέλιξή του...
Ο Φράγκος είπε πως μάλλον ο καθένας θα χαράξει από εδώ και πέρα τη δική του πορεία, ενώ η Ιταλία περιμένει με ανοιχτές αγκάλες τον Ντεσπέιν. Και ας το διαψεύδουν ορισμένοι...Κουράζει πλέον να γράφουμε όλοι ότι πρέπει να βγουν οι επιφανείς Ολυμπιακοί μπροστά, να πληρώσουν τους αθλητές και να στείλει ορδές μηνυμάτων ο κόσμος του Θρύλου και όχι να περιοριστούμε σε 180.000 που είναι σήμερα. Αναγκαίες μεν οι συνεχείς επισημάνσεις, όμως το θέμα είναι να γίνει συνείδηση σε κάποιους και να μπουν μπροστά όχι με το ζόρι και γιατί θα τους πιέσουν, αλλά διότι θα θέλουν να προσφέρουν.Ας μην γκρινιάξουμε άλλο όμως, διότι ακόμα και σήμερα ο Θρύλος γιορτάζει... Ένα ακόμη πρωτάθλημα βρήκε στέγη στον Πειραιά και οι άλλοι είδαν πλάτη και πάλι. "Η συνήθεια που έγινε λατρεία", όπως έλεγε και το σλόγκαν ενός γνωστού τηλεριάλιτι. Μακάρι να ζήσουμε και άλλες τέτοιες χαρές και να τις πανηγυρίσει με την ψυχή του ο κόσμος του Ολυμπιακού.Όπως και να 'χει, μάγκες σας ευχαριστούμε!