Συν τρεις… έξτρα λύσεις

Οντας με την πλάτη στον τοίχο και έχοντας να βγάλει απανωτούς «τελικούς» -όπως εύστοχα είπε από τη Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Σφαιρόπουλος- ο Ολυμπιακός σταδιακά εμφανίζει το πρόσωπο αλλά και τον χαρακτήρα που θέλει και προσδοκεί να έχει από εδώ και στο εξής. Φαίνεται να βρίσκει το αγωνιστικό προφίλ και την ταυτότητά του, φαίνεται να βγάζει έξτρα λύσεις οι οποίες ούτως ή άλλως κρίνονταν αναγκαίες και επιβεβλημένες. Σαφέστατα μπροστά θα βγουν οι ηγέτες του, οι Βασίλης Σπανούλης και Γιώργος Πρίντεζης, κομβική είναι και η παρουσία του Βαγγέλη Μάντζαρη που μπορεί στο Αλεξάνδρειο μετά τα 6/6 τρίποντα κόντρα στη Ρεάλ να παρουσιάστηκε άστοχος, ωστόσο έπαιξε πολύ καλή άμυνα πάνω στον Μακ Νιλ, αλλά τη δική τους «πινελιά» τελευταία προσθέτουν οι Κώστας Παπανικολάου, Ιωάννης Παπαπέτρου και Χακίμ Ουόρικ!
Μιλάμε για τρεις έξτρα λύσεις, για τρεις περιπτώσεις που σε μία κομβική περίοδο μέσα στη σεζόν ο καθείς εκ των τριών προσφέρει πράγματα μέσα στο παρκέ και στο σύνολο, δείχνει να «ανεβαίνει», προσαρμόζεται στον ρόλο του. Ας τα πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή…
ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Ο Κώστας Παπανικολάου αναζητούσε τα πατήματά του. Του έλειπε ο αγωνιστικός ρυθμός και έμενε να μπει στα συστήματα της ομάδας. Να «κουμπώσει» ξανά σε έναν ρόλο που είχε ούτως ή άλλως στην ομάδα και να δώσει πράγματα που μπορεί ο ίδιος καλά. Παιχνίδι με παιχνίδι δείχνει ολοένα και καλύτερο πρόσωπο. Φέρνει στον προ τριετίας Παπανικολάου κάνοντας σημαντικές δουλειές μέσα στο παρκέ. Δεν θα σταθούμε στο ότι πλέον μιλάμε για το βασικό «τριάρι» του Ολυμπιακού. Ας αφήσουμε τους χαρακτηρισμούς. Σημασία έχει η ενέργεια που βγάζει σε όλα. Στα πάντα. Στην επιθετική άμυνα που παίζει βγάζοντας την ομάδα στον αιφνιδιασμό. Αυτός ξεκίνησε το 8-0 σερί στην 4η περίοδο με τον Αρη που έβαλε τις βάσεις για τη νίκη.
Στα ριμπάουντ, όταν χώνεται από το πουθενά για το επιθετικό και τελειώνει με ανάποδο λέι απ (το αριστερό του χέρι, το καλό του, μπερδεύει αντιπάλους και εξυπηρετεί τον ίδιο). Στις επιθέσεις του με πρόσωπο στο καλάθι όταν δει ανοικτό διάδρομο, θα συγκλίνει προς τα μέσα ώστε να τελειώσει πάλι με το… ανάποδο για τον αντίπαλο χέρι, στο μακρινό σουτ. Πράγματα που αποτελούν το σήμα κατατεθέν του παιχνιδιού του, που δεν έπαιρνε σε τόσο μεγάλο βαθμό η ομάδα (άλλα προσφέρει ο Λοτζέσκι, διαφορετικά ο Στρόμπερι) και ο «Παπ» δίνει τελευταία όντας σε συνεχώς σε ανοδική πορεία.   
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ
Τυχαίο ή μη, από τον καιρό που βρίσκεται πιο συχνά στην ίδια «πεντάδα» μαζί του (ο ένας στο «3», ο άλλος στο «4») ο Ιωάννης Παπαπέτρου έχει βρει την αυτοπεποίθησή του, έχει «λυθεί» και τελευταία κάνει κι αυτός καλή και πολλές φορές αθόρυβη δουλειά. Δεν ήταν καθόλου εύκολη περίοδος γι’ αυτόν. Είχε -και είναι λογικό- τις ανασφάλειές του και τους προβληματισμούς του, από το «3» πήγε στο «4» και μάλιστα από νωρίς στη σεζόν και γενικότερα ψαχνόταν και αναζητούσε τον ρόλο του. Το ευτυχές γεγονός είναι ότι πλέον δείχνει καλά -βοηθώντας την ομάδα και στις δύο θέσεις- παίζει με αυτοπεποίθηση και σαφέστατα προσφέρει αρκετά περισσότερα πράγματα στο σύνολο, όντας κυρίως ο δεύτερος σμολ φόργουορντ πίσω από τον Πρίντεζη.
ΧΑΚΙΜ ΟΥΟΡΙΚ
Πέραν των δύο Ελλήνων φόργουορντ του Ολυμπιακού και στελέχη της εθνικής ομάδας για τα πολλά επόμενα χρόνια, καταλυτική κρίνεται η βοήθεια που δίνει στα δύο τελευταία παιχνίδια (με Ρεάλ και Αρη) ο Χακίμ Ουόρικ στην επίθεση και αναμένεται να προσφέρει ακόμα περισσότερα στη συνέχεια, καθώς δείχνει πλέον να εξοικειώνεται στα συστήματα και τη φιλοσοφία της ομάδας όλο και περισσότερο. Ο Αμερικανός, που βρίσκεται μόλις έναν μήνα στη χώρα μας (34 ημέρες για την ακρίβεια), δείχνει σιγά-σιγά την έφεσή του σκοράρισμα, ενώ κάνει εξαιρετική δουλειά και στο «χετζ άουτ» με την ταχύτητα που διαθέτει. Θέμα του βέβαια είναι η άμυνα κάτω από το καλάθι. Δεν του αρέσει η επαφή και φαίνεται αυτό. Ο Χάγκινς μάλιστα στη Θεσσαλονίκη του έβγαινε συνέχεια στην πλάτη μην έχοντας πρόβλημα να σκοράρει. Το ότι δίνει πράγματα, όμως, ο Ουόρικ τα οποία δεν είχε η ομάδα, μόνο «συν» λογίζεται και περνάει αυτόματα σε έξτρα λύση ιδίως στην επίθεση!